Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2012

Με αυτα τα μυαλα παμε για πτωχευση

απο http://gregoryfarmakis.posterous.com/102866109

ενα αρθρο κολαφος



15 τοκισμένα ψέμματα και μία χρεοκοπημένη αλήθεια

Την προηγούμενη εβδομάδα δημοσιεύτηκε στο «Κουτί της Πανδώρας» το άρθρο του Κώστα Βαξεβάνη «Χρεοκοπημένες Αλήθειες και Τοκισμένα Ψέμματα» στο οποίο αναλύεται πως η χρεοκοπία μας οφείλεται αποκλειστικά στο ευρώ και πως η χρεοκοπία και η έξοδός μας από το ευρώ θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα με αποτελεσματικό και σχεδόν ανώδυνο τρόπο. Όταν το διάβασα, έγραψα στο twitter ότι «μέτρησα τουλάχιστον τριάντα ανακρίβειες πριν κουραστώ και σταματήσω να μετράω», προκαλώντας την ενοχλημένη αντίδραση του αρθρογράφου για τον «αστήρικτο αφορισμό μου» και την πρόκληση να τον αποδείξω. Δέχτηκα την πρόκληση.
Παραδέχομαι την ήττα μου. Η αλήθεια είναι ότι κουράστηκα να γράφω ήδη από τα πρώτα 15 τοκισμένα ψέμματα. Τα υπόλοιπα 15 ψέμματα που χρωστάω, μπορείτε να τα βρείτε στο πολύ καλό άρθρο του Σωτήρη Κατσέλου, «Οι αλήθειες της δραχμής και χρεοκοπημένες απλοποιήσεις». Περιλαμβάνουν αυτά που αφορούν την θεωρία συνωμοσίας στο δεύτερο μισό του άρθρου, διάφορα νοτιοαμερικάνικα παραμύθια και λαϊκούς θρύλους για μνημόνια και κερδοσκόπους. Εγώ, παραιτούμαι.
Τα τοκισμένα ψέμματα, αριθμημένα, με την σειρά που εμφανίζονται στο άρθρο. Μερικά είναι σημαντικά και επικίνδυνα, άλλα ασήμαντα. Αλλά, από την άλλη, δεν υπάρχουν ασήμαντα ψέμματα για ένα σημαντικό θέμα. Η χρεωκοπημένη αλήθεια, στο τέλος.
1) «Το ευρώ είναι το ενιαίο νόμισμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης»
Όχι βέβαια. Το ευρώ είναι το ενιαίο νόμισμα της Ευρωζώνης, όχι της Ε.Ε. Η διαφορά είναι σημαντική, καθώς το άρθρο, με ένα λογικό άλμα, επικαλείται παρακάτω την οικονομική και πολιτική ανομοιογένεια ολόκληρης της Ε.Ε. ως δομική αδυναμία της Ευρωζώνης, αγνοώντας την παράλληλη και ανεξάρτητη θεσμική δομή και λειτουργία της, όσο και ότι το ευρώ σχεδιάστηκε για κράτη που είχαν ήδη πετύχει τον απαραίτητο βαθμό οικνομικής σύγκλισης. Δεν σχεδιάστηκε βέβαια για κράτη που έλεγαν ψέμματα.
2) «Η Ε.Ε ενοποιήθηκε οικονομικά, αποκτώντας κοινό νόμισμα, αλλά δεν ενοποιήθηκε πολιτικά»
Όχι. Το ευρωπαϊκό project δεν ήταν τόσο αφελές ώστε να θεωρεί ότι αρκεί ένα κοινό νόμισμα για την οικονομική ενοποίηση, όπως αφήνει το άρθρο να εννοηθεί, ούτε το ευρώ φτιάχτηκε εν κενώ. Είχαν προηγηθεί πέντε δεκαετίες δημιουργίας του νομικού «κοινοτικού κεκτημένου» που περιορίζει με πρωτοφανή ιστορικά τρόπο την οικονομική ανεξαρτησία των κρατών-μελών επιβάλλοντας κοινές αρχές, η υλοποίηση των πυλώνων της ελεύθερης μετακίνησης προσώπων, προϊόντων και κεφαλαίων, και των κοινών ανεξάρτητων θεσμών που τους προστατεύουν, καθώς και κοινές συντονισμένες επιμέρους πολιτικές, όπως η Κοινή Αγροτική Πολιτική, ενώ η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα διασφαλίζει κοινή νομισματική πολιτική στο υποσύνολο της Ευρωζώνης. Αν κάτι άφησε χώρες σαν την Ελλάδα ασύδοτες, ήταν η έλλειψη δημοσιονομικής εποπτείας και ελέγχου τήρησης των ευρωπαϊκών συνθηκών, όχι η έλλειψη πολιτικής ενοποίησης.
3) «Δηλαδή δεν συμβαίνει ό,τι συμβαίνει για παράδειγμα στις ΗΠΑ όπου κονδύλια από μια πλούσια Πολιτεία κατευθύνονται σε μια φτωχή για την αναγκαία ισορροπία»
Εντελώς ανακριβές. Η πολιτική αναδιανομής είναι θεσμοθετημένη από δεκατίες και υλοποιείται με το Ταμείο Συνοχής, τα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης και τα ΕΣΠΑ, και μάλιστα σε επίπεδο περιφέρειας και όχι κράτους, ώστε να υπερβαίνει και αυτές τις εσωτερικές ανομοιογένειες των κρατών. Δισεκατομύρια ευρώ έχουν συνολικά μετακινηθεί από πλούσιες σε φτωχές περιοχές, σε μεγαλύτερη ίσως κλίμακα απ'ότι στις ΗΠΑ. 
4) «Η χρηματοδότηση επέτρεπε αγορά των γερμανικών και γαλλικών προϊόντων, άρα συνέφερε τις ισχυρές χώρες που εφάρμοζαν αυτή την πολιτική, αλλά δημιούργησε σοβαρά προβλήματα»
Λογικό άλμα: με ολίγη από θεωρία συνωμοσίας, υπονοεί, ακόμη και μέσω της γραμματικής σύνταξης, ότι όχι μόνο ο δανεισμός μας επιβλήθηκε (ποιά άραγε είναι αυτή η πολιτική που «εφάρμοζαν»;), αλλά μας επιβλήθηκε και η μη παραγωγική αξιοποίησή του. Κάτι σαν τους ναρκέμπορους που παρασύρουν τα θύματά τους δηλαδή. Αναρρωτιέμαι όμως, χωρίς το ευρώ, δεν θα αγοράζαμε γερμανικά και γαλλικά προϊόντα; Σε τι ποσοστό των Γαλλικών και Γερμανικών εξαγωγών αντιστοιχούν οι Ελληνικές εισαγωγές; Πως γλίτωσαν από αυτήν την παγίδα του υπερδανεισμού άλλα κράτη; Δηλαδή πριν το ευρώ και τα χαμηλά επιτόκια του, δεν δανειζόμασταν και ακριβά και υπέρμετρα; Και από την άλλη: αν ο σκοπός της ευρωπαϊκής αυτής πολιτικής ήταν η προώθηση των γαλλικών και γερμανικών εξαγωγών, γιατί το ευρώ κρατήθηκε ακριβό και υπερτιμημένο;
5) «Οι ελληνικές κυβερνήσεις προτιμούσαν να δανείζονται από το να επεξεργάζονται πλάνα για την οικονομία. Η χώρα έπαψε να είναι ανταγωνιστική και αναπτύχθηκαν διάφορα παρασιτικά φαινόμενα»
Ο δανεισμός ήταν ακριβώς ένα πλάνο για την οικονομία, όχι υποκατάστατό του. Κακό, αναποτελεσματικό, εκτός ελέγχου, αλλά απολύτως συνειδητό, κεϋνσιανό πλάνο ανάπτυξης με δανεικά. Η ανακρίβεια όμως είναι αλλού: Η ανταγωνιστικότητα της χώρας δεν χάθηκε με την είσοδό της στο ευρώ και λόγω του φτηνού δανεισμού, ούτε τα παρασιτικά φαινόμενα εμφανίστηκαν τότε. Μπορεί να αποδειχτεί έυκολα από τα στοιχεία, ότι και πριν το ευρώ και τα χαμηλά του επιτόκια, και πολύ δανειζόμασταν, και ανταγωνιστικοί δεν ήμασταν, και παρασιτικά φαινόμενα ανθούσαν. Απλά αφήναμε την δραχμή να διολισθαίνει για να τα σκεπάσουμε με πληθωρισμό και δανεικά.
6) «Η περίοδος της μεγάλης διαφθοράς είναι η περίοδος ένταξης στο ευρώ»
Ο Κουτσόγιωργας, τα σκάνδαλα Κοσκωτά, τα γρηγορόσημα και οι μίζες, προφανώς δεν υπήρχαν πριν. 
7)  «Αν η κρίση στην Ελλάδα δεν οφείλεται στο ευρώ αλλά στην δημοσιονομική της απειθαρχία, γιατί πειθαρχημένες χώρες όπως η Ιρλανδία ή η Ισπανία αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα;»
Δηλαδή αν δεν οφείλεται στην δημοσιονομική απειθαρχία, τότε δεν μπορεί παρά να οφείλεται στο ευρώ. Δηλαδή δεν υπάρχει καμία άλλη εναλλακτική. Αλλά κατ’αρχήν, φυσικά και δεν οφείλεται μόνο στην δημοσιονομική της απειθαρχία. Οι περιορισμοί στην λειτουργία των αγορών, το μεγάλο κράτος, η ακαμψία στην αγορά εργασίας, η γραφειοκρατία, η εχθρικότητα στην επιχειρηματικότητα και στις επενδύσεις, η διαφθορά και η έλλειψη διαφάνειας, δεν έχουν να κάνουν με την δημοσιονομική απειθαρχία. Ούτε με το ευρώ όμως. Η έλλειψη ανταγωνιστικότητας του υπόλοιπου Ευρωπαϊκού Νότου οφείλεται σε τέτοια φαινόμενα ακριβώς, ενώ είναι γνωστό ότι η περίπτωση της Ιρλανδίας είναι εγγενώς διαφορετική.
8) «Ο επιστημονικός όρος είναι στάση πληρωμών αλλά αποφεύγεται από πολιτικούς, δημοσιογράφους και βέβαια τραπεζίτες»
Όχι. Ο επιστημονικός όρος, «default» αφορά ειδικά την αδυναμία έγκαιρης αποπληρωμής δανείου, δηλαδή κατά λέξη την χρεωκοπία, και όχι την στάση πληρωμών γενικά. Η στάση πληρωμών μπορεί να αφορά οποιαδήποτε υποχρέωση, πχ μισθούς, εξωφλήσεις υποχρεώσεων κλπ, και να είναι προσωρινή. Ο συγγραφέας υπέπεσε στο αδίκημα για το οποίο κατηγορεί «πολιτικούς, δημοσιογράφους και βεβαίως τραπεζίτες». Την ιδιοτελή διαστροφή των λέξεων.
9) «Οι δανειστές (όπως και οι τράπεζες από τις οποίες δανειζόμαστε ως πρόσωπα) έχουν συνήθως πάρει τα λεφτά τους από τόκους και "ανταποδοτικές" ενέργειες»
Μαθηματικά ανακριβές. Οι δανειστές παίρνουν όλα τα λεφτά τους στην λήξη του δανείου. Εκτός αν θεωρούμε ότι οι τόκοι είναι ανήθικοι, ή ότι το χρήμα δεν έχει κόστος ευκαιρίας ή ρίσκο, και άρα πρέπει να δανείζεται με μηδενικό τόκο. Όμως, ακόμα κι αν ήταν έτσι, επειδή τα καρατικά ομόλογα δεν αποπληρώνονται με μηνιαίες δόσεις όπως τα καταναλωτικά δάνεια, αλλά στη λήξη τους, η άρνηση πληρωμής τους οδηγεί σε απώλεια του συνολικού αρχικού κεφαλαίου.
Και τώρα, από τα αστεία, στα επικίνδυνα:
10) «Οι καταθέσεις στις Τράπεζες μετατρέπονται στο νέο νόμισμα (δεν χάνονται όπως υποστηρίζουν κάποιοι) όπως και τα χρέη του καθενός»
Αυτό θα ίσχυε αν το νέο νόμισμα διατηρούσε την ίδια αγοραστική δύναμη με το ευρώ. Αν όμως η όλη λογική της εξόδου από το ευρώ είναι η αποφυγή της εσωτερικής υποτίμησης με μια ονομαστική υποτίμηση (όπως άλλως τε υποστηρίζει το άρθρο), η πραγματική αξία των καταθέσεων θα μειωθεί κατά το ποσοστό της ονομαστικής υποτίμησης. Τουλάχιστον στο διάστημα που θα χρειαστεί μέχρι την υποθετική ολοκληρωτική υποκατάσταση των εισαγωγών, όχι μόνο καταναλωτικών προϊόντων, αλλά και εξοπλισμού, πρώτων υλών, καυσίμων από την εγχώρια παραγωγή. Αν, και όταν αυτό γίνει εφικτό.
11) «Με το νέο νόμισμα η χώρα αποκτά ανταγωνιστικότητα»
Αυτό προφανώς θα συνέβαινε αν η χώρα γινόταν πιο φτηνή από τους ανταγωνιστές της. Ανταγωνιστές μας είναι αυτοί που εξάγουν στους ίδιους πελάτες τα ίδια προϊόντα που παράγουμε και εξάγουμε και εμείς. Άρα θα πρέπει να είμαστε φθηνότεροι από αυτούς. Σκεφτείτε τι παράγουμε, ποιοί είναι οι ανταγωνιστές μας και πόσο θα έπρεπε να υποτιμηθεί η δραχμή για να είμαστε σε σχέση με αυτούς ανταγωνιστικοί. qed ή ελληνιστί, όπερ έδει δείξαι.
12) «Με την έξοδο από την ευρωζώνη θα φτηνύνουν τα είδη πρώτης ανάγκης και θα ακριβύνουν τα εισαγόμενα (αυτοκίνητα, τηλέφωνα κλπ)»
Ο αφορισμός αυτός κάνει πολλές λανθασμένες παραδοχές. Ότι πχ τα είδη πρώτης ανάγκης αποτελούν το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό των εξόδων ενός νοικοκυριού. Ότι τα είδη πρώτης ανάγκης παράγονται στην Ελλάδα, με ελληνικές πρώτες ύλες, ή ότι μπορούμε να αρχίσουμε αύριο να τα παράγουμε στην ποιότητα και στις ποσότητες που χρειαζόμαστε. Ότι το κόστος των καυσίμων, του εξοπλισμού, και των πρώτων υλών δεν επηρρεάζουν το τελικό κόστος. Και αντίστροφα. Ότι τα τηλέφωνα, οι υπολογιστές, τα αυτοκίνητα, οι μαγνητικοί τομογράφοι, τα φάρμακα, δεν είναι είδη πρώτης ανάγκης. Αλλά ακόμη κι αν ίσχυε, μόνο η Κούβα και η Βόρεια Κορέα προσπαθούν να ζουν μόνο με είδη πρώτης ανάγκης.
13) «Οι ξένοι δανείζουν λεφτά για να παίρνουν λεφτά, όπως οι Τράπεζες»
Όχι. Αν ήταν έτσι θα συνέχιζαν να μας δανείζουν οι αγορές. Οι επενδυτές μπορούν να βρουν πιο ασφαλείς και πιο προσοδοφόρες τοποθετήσεις των χρημάτων τους σε άλλα πιο αξιόχρεα κράτη. Πολλά από τα κράτη που μας δανείζουν τώρα, το κάνουν συνειδητά, με αποφάσεις των κοινοβουλίων τους, για να αποφύγουν τον συστημικό κίνδυνο που θα προκαλέσει η κατάρευσή μας, και σε πολλές περιπτώσεις με πολλή μικρή διαφορά πια ανάμεσα στο επιτόκιο με το οποίο δανείζονται και αυτό με το οποίο μας δανείζουν. Το ότι θέλουν να μην χάσουν τα χρήματα αυτά, δεν τα κατατάσσει στην κατηγορία των κερδοσκόπων.
14) «Τα δύο μνημόνια […] στηρίζονται σε αυτό που αποκαλείται εσωτερική υποτίμηση. Δηλαδή η χώρα […] δεν γίνεται ανταγωνιστική με την υποτίμηση δικού της νομίσματος, αλλά με μείωση μισθών και δαπανών»
Αυτό υπονοεί ότι με το δικό της νόμισμα, αν και υποτιμημένο, θα αποφύγει την μείωση μισθών και δαπανών, κάνοντας ουσιαστικά δύο αυθαίρετες υποθέσεις. Πρώτον, ότι η αγοραστική δύναμη των ονομαστικών - στο νέο νόμισμα - μισθών, οι οποίοι θα μείνουν σταθεροί, θα μείνει και αυτή αλώβητη (άρα με πλήρη υποκατάσταση εισαγωγών) - ώστε να μείνουν σταθεροί οι και πραγματικοί μισθοί. Δεύτερον, ότι το κράτος θα καταφέρει να έχει μηδενικό πρωτογενές έλλειμμα - αφού δεν δανείζεται πια - χωρίς μείωση μισθών και δαπανών, χωρίς αύξηση φορολογίας - η οποία μειώνει το διαθέσιμο εισόδημα- και χωρίς να τυπώσει πληθωριστικό χρήμα, το οποίο αυτομάτως θα μειώσει την πραγματική αξία των μισθών.
15) «Στο Μέγαρο Μαξίμου, ένας Τραπεζίτης πρωθυπουργός»
Λάθος. Διαβάστε το βιογραφικό του. Αν δεν ξέρετε τι είναι μια Κεντρική Τράπεζα, google it.
Και η χρεωκοπημένη αλήθεια:
«Περιμένω κάποιον από τους σωτήρες να μου δείξει ένα μέρος του κόσμου που η λειτουργία της αγοράς είχε θετικά αποτελέσματα για το κοινωνικό σύνολο».
Το σημείο αυτό είναι εκτός συναγωνισμού, και γι’αυτό εκτός αρίθμησης. Για να επιβεβαιώσουμε ή να απορρίψουμε αυτόν τον ισχυρισμό, θα πρέπει, σεβόμενοι την επιστημονική μεθοδολογία, αναγκαστικά να συγκρίνουμε με κράτη όπου δεν λειτουργεί η αγορά (αυτό που λέγεται control group στην μεθοδολογία της επιστημονικής έρευνας). Αν λοιπόν η λειτουργία της αγοράς δεν έχει θετικά αποτελέσματα, θα πρέπει εκεί όπου δεν λειτουργεί καθόλου να έχουμε τα βέλτιστα αποτελέσματα για το κοινωνικό σύνολο. Βρήκα μόνο την Βορεια Κορέα, και για λίγο ακόμα την Κούβα. Ο ισχυρισμός επιβεβαιώνεται από τις ορδές των οικονομικών μεταναστών που εγκαταλείπουν τις Ηνωμένες Πολιτείες ή την Ευρώπη και απελπισμένοι ζητούν άσυλο στις δυο αυτές χώρες.
Γ.Φ.

Κυριακή, 12 Αυγούστου 2012

Κατω οι βαρβαροι και αντιλαικοι νομοι της φυσης




Ο μέγας πόλεμος του Μάο Τσετούνγκ κατά των σπουργιτιών, 1958-1962.






Το 1958, ο δικτάτορας της Κομμουνιστικής Kίνας, Μάο Τσετούνγκ, κήρυξε τον πόλεμο των Κινέζων κατά των ... σπουργιτιών, των αρουραίων, των μυγών και των κουνουπιών! Σύμφωνα με αυτή την "εμπνευσμένη" πρωτοβουλία του Μάο, τα συγκεκριμένα είδη έπρεπε να εξαφανιστούν για λόγους υγιεινής αλλά κι επειδή τα σπουργίτια έτρωγαν τους καρπούς των καλλιεργειών των Κινέζων, στερώντας από τον λαό τους καρπούς της εργασίας του! 

Οι Κινέζοι κατέκλυσαν τους δρόμους των χωριών και των πόλεων και τους αγρούς τους, κυνηγώντας τα άτυχα πτηνά. Τα κυνηγούσαν με σφεντόνες, με τυφέκια αλλά και με μεταλλικά σκεύη τα οποία χτυπούσαν διαρκώς, ώστε με τον θόρυβο να διώχνουν τα σπουργίτια από τα δέντρα και να τα αναγκάζουν να πετούν συνεχώς μέχρι να εξαντληθούν και να πέσουν στο έδαφος! Παράλληλα, κατέστρεφαν όλες τις φωλιές και τα αυγά τους. Μόνο στην πόλη της Σαγκάης εξοντώθηκαν 200.000 σπουργίτια, ενώ στο σύνολο πρέπει να εξοντώθηκαν περίπου 8.000.000 σπουργίτια!

Βέβαια, αυτό που δεν είχαν υπολογίσει ο Μάο και οι υπόλοιποι φωστήρες του Κομμουνιστικού Κόμματος ήταν ότι τα σπουργίτια εκτός από τους καρπούς των καλλιεργειών έτρωγαν και ... έντομα! Η εξόντωση των σπουργιτιών είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση του αριθμού των εντόμων και ιδίως των ακρίδων, οι οποίες τελικά κατέστρεψαν τις καλλιέργειες των Κινέζων! 

Η καταστροφή των καλλιεργειών από τα έντομα, σε συνδυασμό με άλλες απάνθρωπες πολιτικές του εγχειρήματος του "Μεγάλου Άλματος Προς Τα Εμπρός", όπως είχε ονομαστεί η πολιτική της εκβιομηχάνισης της Κίνας, οδήγησαν στο μεγάλο λιμό της περιόδου 1958-1962, στον οποίο πέθαναν περίπου 45.000.000 Κινέζοι!

Στη φωτογραφία: Κινέζοι μεταφέρουν με κάρο νεκρά σπουργίτια!







Παρασκευή, 3 Αυγούστου 2012

Πρόταση νόμου από το ΚΚΕ για κατάργηση του μνημονίου



Σταχυολογω τα σημαντικοτερα
Απολαυστε/γελαστε υπευθυνα


1. Μισθοί, συντάξεις, εργασιακά δικαιώματα.
• Επαναφορά του κατώτερου μισθού της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στα 751
ευρώ μεικτά για όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας ως βάση για την υπογραφή νέας Εθνικής
Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) με ουσιαστική αύξηση του απαράδεκτα
χαμηλού κατώτερου μισθού.


(που ειναι τα 1400?)

• Υποχρεωτική εφαρμογή των ΣΣΕ για όλους τους εργαζόμενους.

(δια της βιας αλληλεγγυη)

• Εφαρμογή της μετενέργειας μέχρι την υπογραφή νέας ΣΣΕ χωρίς κανένα χρονικό
περιορισμό.
• Πλήρης δυνατότητα μονομερούς προσφυγής των εργαζομένων στον ΟΜΕ( .

(λολ)

• Κατάργηση της δυνατότητας που καθιερώθηκε για υπογραφή επιχειρησιακών συμβάσεων

με μισθούς χαμηλότερους από τις κλαδικές συμβάσεις.


(καταργηση ελευθεριας)

• Κατάργηση όλων των ρυθμίσεων που προβλέπουν την αύξηση του ορίου απολύσεων
καθώς και τη μείωση των αποζημιώσεων.

(εγω λεω να απαγορευσουμε και τον θανατο να θεσμοθετησουμε αιωνια ζωη)

• Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού. Ανάκληση όλων των μειώσεων που επιβλήθηκαν
στο δημόσιο τομέα, τις (ΕΚΟ και τις τράπεζες, με προτεραιότητα στους χαμηλόμισθους.

(θεσμοθετηση 15 18ου επι τη ευκαιρια)

• Άμεση ανάκληση όλων των μειώσεων που επιβλήθηκαν στις κυρίες και τις επικουρικές
συντάξεις τα τελευταία 2,5 χρόνια. Επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης για όλα τα
ταμεία.
• Κατάργηση του προεδρικού διατάγματος που εξαίρεσε από τη λίστα των ΒΑΕ μεγάλο
αριθμό εργαζομένων.

(ολοι οι δημοσιοι κοπροι ΒΑΕ τωρα)

• Κατάργηση των ελαστικών μορφών εργασίας.

(εγω λεω καταργηση εργασιας γενικως θεσμοθετημενες διακοπες για ολους)

• Όχι στις απολύσεις στο δημόσιο τομέα, όχι στις ιδιωτικοποιήσεις.



2. Φορολογία
• Κατάργηση των αντιλαϊκών φορολογικών μέτρων.
• Αύξηση του αφορολόγητου ορίου για το ζευγάρι 40.000 ευρώ το χρόνο και 5.000 για κάθε
παιδί για όλους τους μισθωτούς, αυτοαπασχολούμενους, αγρότες.



3
• Αναδρομική κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης και του τέλους επιτηδεύματος στο
εισόδημα μέχρι 40.000 για το ζευγάρι και 5.000 για κάθε παιδί, καθώς και του ΕΕΤΗ(Ε για
την κύρια και την πρώτη εξοχική κατοικία.
• Αναγνώριση των λογιστικών βιβλίων ως μοναδική πηγή προσδιορισμού εισοδήματος των
επαγγελματοβιοτεχνών. Κατάργηση περαίωσης και κάθε είδους αντικειμενικών κριτηρίων.
Αύξηση του ορίου προσωποκράτησης για χρέη στο (ημόσιο και ειδικά για τους
αυτοαπασχολούμενους που έχουν κλείσει την επιχείρησή τους και δεν έχουν άλλα
εισοδήματα. Πάγωμα των χρεών χωρίς προσαυξήσεις.
• Κατάργηση των έμμεσων φόρων, ΦΠΑ και ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης και αγροτικής
κίνησης στα αγροτικά εφόδια, στα είδη διατροφής, εκπαίδευσης, Υγείας και στα οικιακά
τιμολόγια ενέργειας, ύδρευσης και τηλεπικοινωνίας.

(καταργηση αναλογικοτητας βαρων - αντισυνταγματικο)


• Κατάργηση των φόρων και τελών για (ήμο και ΕΡΤ. Απαγόρευση διά νόμου κάθε
πλειστηριασμού κύριας και δευτερεύουσας κατοικίας και αγροτικής εκμετάλλευσης με
σημερινά αντικειμενικά κριτήρια αξίας 300.000 ευρώ και μέχρι 150 τμ για τη λαϊκή
τετραμελή οικογένεια.
• Φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου με συντελεστή 45% σε διανεμόμενα και αδιανέμητα
κέρδη. Κατάργηση του ειδικού φορολογικού καθεστώτος που ισχύει για τους εφοπλιστές.

(καταργηση νομου της βαρυτητας)


3. Προστασία των ανέργων
• Χορήγηση επιδόματος ανεργίας σε όλους τους ανέργους για όλη τη διάρκεια της ανεργίας.
• Κατάργηση του νόμου που μειώνει το επίδομα ανεργίας και ουσιαστική αύξηση του.
• Υπολογισμός του χρόνου ανεργίας ως συντάξιμου χρόνου.

(ολολολ)

• Χορήγηση δωρεάν κάρτας απεριορίστων διαδρομών στη Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.
• Μείωση των τιμολογίων των ΔΕΚΟ για τους ανέργους κατά 50%.
• Απαγόρευση της διακοπής παροχής νερού, ρεύματος και σταθερού τηλεφώνου.

(μεταφραση - η πληρωμη των παραπανω ειναι εθελοντικη)

4. Ασφαλιστικά Ταμεία
• Επαρκής χρηματοδότηση των ασφαλιστικών ταμείων και εξασφάλιση της χορήγησης των
συντάξεων και παροχών.
• Κάλυψη, με κρατική χρηματοδότηση, του συνόλου των απωλειών των αποθεματικών των
ασφαλιστικών ταμείων που λεηλατήθηκαν από το λεγόμενο κούρεμα ομολόγων που είναι
περίπου 14δις ευρώ.

(απο που?)



5. Υγεία - Πρόνοια
• Αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας-Πρόνοιας για όλους, με κατάργηση
κάθε επιχειρηματικής δράσης.
• Πλήρης, επαρκής χρηματοδότηση του ΕΟΠΥΥ, των ασφαλιστικών ταμείων, των δημόσιων
νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας, των ιδρυμάτων Πρόνοιας από τον κρατικό
προϋπολογισμό.

(απο τους εξωγηινους)

• Επιστροφή από το κράτος των αποθεματικών που χάθηκαν από το πρόσφατο «κούρεμα».
• Αποπληρωμή όλων των οφειλών από το κράτος για φάρμακα, ιατρικές και εργαστηριακές
εξετάσεις, υγειονομικά υλικά, τρόφιμα για νοσοκομεία και άλλα ιδρύματα, των
φαρμακοποιών και των γιατρών.
• Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, όλων των ειδικοτήτων στα δημόσια νοσοκομεία,
Κέντρα Υγείας και ιδρύματα Πρόνοιας. Στελέχωση με μόνιμο προσωπικό και εξοπλισμός
των δημοτικών ιατρείων για τη δωρεάν παροχή υπηρεσιών σε όλους, ιδιαίτερα των
άπορων κατοίκων και των μεταναστών.

(αντρεα ζεις εσυ μας οδηγεις)


4
• Κατάργηση των πληρωμών εισιτηρίων, συμμετοχών για ιατρικές, εργαστηριακές εξετάσεις
και θεραπείες, της παρακράτησης των συντάξεων των χρονίως πασχόντων για πληρωμή
των ιδρυμάτων που νοσηλεύονται.
• Εξασφάλιση από το κράτος της πλήρους και επαρκούς τροφοδοσίας των δημόσιων
μονάδων Υγείας - Πρόνοιας σε φάρμακα, υγειονομικό και αναλώσιμο υλικό,
αντιδραστήρια, υλικά χειρουργείου και τρόφιμα.
• Κατάργηση της πληρωμής του 15% από τους ασθενείς για τις εργαστηριακές και
διαγνωστικές εξετάσεις στο συμβεβλημένο με τον ΕΟΠΥΥ πρωτοβάθμιο ιδιωτικό τομέα και
το ίδιο να γίνει (κατάργηση του 15%) και για τα ασφαλιστικά ταμεία προς τα ιδιωτικά
νοσοκομεία και μαιευτήρια.
• Εξασφάλιση με ευθύνη του κράτους της έγκαιρης και επαρκούς τροφοδοσίας σε όλα τα
φάρμακα. Κρατική χρηματοδότηση για δωρεάν διάθεση των ειδικών φαρμάκων και των
φαρμάκων για τις συνοδούς νόσους, τα συμπληρώματα διατροφής, το υγειονομικό και
αναλώσιμο υλικό από τα δημόσια νοσοκομεία, τα Κέντρα Υγείας και τις μονάδες του
ΕΟΠΥΥ, στους χρονίως πάσχοντες και στα ΑμΕΑ. Κρατική χρηματοδότηση για δωρεάν
διάθεση των φαρμάκων με προτεραιότητα στους ανέργους, ανασφάλιστους Έλληνες και
μετανάστες, στους χαμηλοσυνταξιούχους, στους φτωχούς αγρότες και στους
αυτοαπασχολούμενους που έχουν κλείσει τις επιχειρήσεις τους.
• Κρατική χρηματοδότηση για τη λειτουργία όλων των ειδικών σχολείων, με πλήρη και
ποιοτική παροχή τροφής.
• Άμεση καταβολή όλων των επιδομάτων σε ΑμΕΑ και χρονίως πάσχοντες χωρίς περικοπές
και καθυστερήσεις.
• Καμία περικοπή αλλά αύξηση των επιδομάτων στις πολύτεκνες και μονογονεϊκές
οικογένειες και της κοινωνικής σύνταξης της πολύτεκνης μητέρας.





6. Κοινωνικά δικαιώματα
• Επανασύσταση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας και του Οργανισμού Εργατικής
Εστίας με επαναφορά και διεύρυνση όλων των παροχών.
• Να μην κλείσει κανένας παιδικός σταθμός, να αξιοποιηθούν κατάλληλα δημόσια και
δημοτικά κτίρια, να προσληφθεί μόνιμο προσωπικό για την κάλυψη όλων των αναγκών.
• Εγγραφή όλων των παιδιών στους παιδικούς σταθμούς χωρίς περιορισμούς, κατάργηση
των τροφείων και παροχή επαρκούς και ποιοτικής τροφής.








η απαντηση εδω στα παραπανω ανεκδοτα εδω


http://www.youtube.com/watch?v=X9ny56HveJA&feature=related#t=6m32s