Παρασκευή, 27 Ιανουαρίου 2012

Στο άρθρο 99 η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε.


.

Αίτηση υπαγωγής στο άρθρο 99 του Πτωχευτικού Κώδικα κατέθεσε η ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ Α.Ε. του Κομουνιστικού Κόμματος.



«Η εταιρεία «ΤΥΠΟΕΚΔΟΤΙΚΗ ΑΕ» ανακοινώνει ότι την 27.01.2012 κατέθεσε αίτηση υπαγωγής στη διαδικασία εξυγίανσης ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 99 του ν.3588/2007, όπως αυτές αντικαταστάθηκαν με το άρθρο 12 του ν.4013/2011. Η εταιρεία υποχρεώθηκε στην υποβολή υπαγωγής στο άρθρο 99, λόγω της δυσμενούς οικονομικής κατάστασης στην οποία έχει περιέλθει, εξαιτίας των σημαντικών ζημιών που έχει υποστεί από μεγάλα επισφαλή χρέη πελατών της.


Η «Τυποεκδοτική» ιδρύθηκε το 1977, με κύριο σκοπό την έκδοση και εκτύπωση της εφημερίδας «Ριζοσπάστης». Στην πορεία, προκειμένου να περιορίσει τα λειτουργικά της έξοδα, αναλάμβανε «φασόν» εκτυπωτικές εργασίες από τρίτους. Με τις πλημμύρες του 1994, και για να μην υπάρξει περιβαλλοντική επιβάρυνση της περιοχής στη Ν. Ιωνία, η εταιρεία μετεγκαταστάθηκε στο Κρυονέρι Αττικής. Η μετεγκατάστασή της, εξαιτίας και των περιορισμένων χρηματικών κεφαλαίων που διέθετε, συνοδεύτηκε από δανεισμό με υποθήκευση της ακίνητης περιουσίας της και με ανάληψη εκτυπωτικών εργασιών τρίτων, σε μαζικότερη κλίμακα από πριν.


Η κλαδική κρίση, που πλήττει εδώ και μια εξαετία τουλάχιστον τις εκδόσεις και τα έντυπα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, παράλληλα με τη γενικευμένη οικονομική κρίση στην Ελλάδα και παγκόσμια, επιδείνωσαν δραματικά την κατάσταση της εταιρείας. Ο οξύς ανταγωνισμός εντάθηκε. Τα μονοπώλια του κλάδου πρωταγωνίστησαν στην κατακόρυφη πτώση των τιμών, αξιοποιώντας το οπλοστάσιο των αντεργατικών ρυθμίσεων που νομοθέτησαν οι αστικές κυβερνήσεις.


Η «Τυποεκδοτική» έχασε μεγάλο μέρος των εργασιών της. Σε αυτό συντέλεσε καθοριστικά και η γενικότερη πολιτική επίθεση που έχει δεχτεί από διάφορες κατευθύνσεις, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, εξαιτίας της ιδιότητας του κύριου μετόχου της.


Την περίοδο αυτή, η εταιρεία επιβαρύνθηκε με ζημίες μεγάλου ύψους από τη μη είσπραξη απαιτήσεων που είχε απόμεγάλους πελάτες της. Μόνο για το διάστημα 2009 έως και 2011 τα επισφαλή χρέη πελατών της ανήλθαν σε 14 εκατ. ευρώ, ενώ το συνολικό ποσό αυτών των χρεών υπερβαίνουν τα 17 εκατ. ευρώ που αποτελούν το συντριπτικό μέρος των απαιτήσεων που έχει η εταιρεία. Την ίδια στιγμή, οι άμεσες υποχρεώσεις της «Τυποεκδοτικής» σε τρίτους, που λήγουν εντός του 2012, ανέρχονται σε 16,8 εκατ. ευρώ.


Η εταιρεία, προκειμένου να αντιμετωπίσει την κάθετη μείωση των εργασιών της και τα σημαντικά προβλήματα ρευστότητας που της δημιούργησε η διόγκωση των επισφαλειών από τα χρέη πελατών της, υποχρεώθηκε να λάβει μια σειρά μέτρα που όμως δεν κατόρθωσαν να αναστρέψουν την κατάσταση.


Η προσφυγή της «Τυποεκδοτικής» στο άρθρο 99 είναι ένα έσχατο βήμα άμυνας, προκειμένου να ενισχυθούν οιπροσπάθειες που κάνει για την εξυγίανσή της και εν τέλει τη διάσωσή της. Η υπαγωγή της στη διαδικασία αυτή θα της επιτρέψει να συμφωνήσει με τους πιστωτές της (Τράπεζες και Προμηθευτές) σε ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα ικανοποιήσεως των απαιτήσεών τους και να μπορέσει να εφαρμόσει το επιχειρηματικό σχέδιο που έχει καταστρώσει.


Σε κάθε περίπτωση, η εταιρεία θα πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να καταβληθούν τα δεδουλευμένα των εργαζομένων, να εξοφληθούν τα ασφαλιστικά ταμεία και να ικανοποιηθούν οι πιστωτές της.


Με το άνοιγμα της διαδικασίας εξυγίανσης η «Τυποεκδοτική» θα καταφέρει να αντιμετωπίσει με επιτυχία τη βάσιμη απειλή να βρεθεί προσεχώς στη δύσκολη θέση να μην μπορεί να εξοφλεί τις ληξιπρόθεσμες οφειλές της και σημαντικό μέρος των λειτουργικών εξόδων της.»





Η ιστορική εκτυπωτική επιχείρηση του ΚΚΕ φέρεται να οδηγήθηκε στην συγκεκριμένη κίνηση λόγω των ασφυκτικών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει και των ληξιπρόθεσμων οφειλών που έχουν συσσωρευτεί.

Ο κύκλος εργασιών της εταιρείας ανήλθε την 31/12/2010 στα 43.214.753 ευρώ και την 31/12/2009 στα 50.730.108 ευρώ.

Ήδη μέχρι τον Απρίλιο του 2011 ο κυριότερος εκ των μετόχων της εταιρείας, το ΚΚΕ, κατέθεσε στο ταμείο της, πέραν των ήδη κατατεθειμένων μέχρι την 31/12/2010 ποσών, άλλα 2.671.000 ευρώ, για την περαιτέρω κεφαλαιακή ενίσχυση και την αντιμετώπιση της ταμειακής ρευστότητας της εταιρείας, ενόψει της οικονομικής κρίσης. Έτσι το συνολικό μέχρι την 30/4/2011 ποσό των καταθέσεων των μετόχων για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας ανερχόταν στα 7.118.565,30 ευρώ.

Το 2010 το Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδος κατείχε 11.389.472 μετοχές (ποσοστό 99,40%), ο κ. Ιορδάνης Α. Μενεμενόγλου, επικεφαλής της επιχείρησης επί σειρά ετών, ο οποίος έχει ήδη αποχωρήσει, 22.916 μετοχές (ποσοστό 0,20%), ο κ. Στέφανος Λουκάς, διευθυντής του «Ριζοσπάστη» 22.916 μετοχές (ποσοστό 0,20%) και ο κ. Χρ. Καράτσαλος 22.916 μετοχές (ποσοστό επίσης 0,20%). Σύνολο 11.458.220 μετοχές.



λεξεις κλειδια προς ιδεολογικη μελετη στα παραδοξα της ελλαδας


"επιχείρηση του ΚΚΕ"
"κυριότερος εκ των μετόχων της εταιρείας, το ΚΚΕ"
"αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου" 
"Κομουνιστικό Κόμμα Ελλάδος κατείχε 11.389.472 μετοχές"




.

Τετάρτη, 25 Ιανουαρίου 2012

Στο καλό και μη μου γράφεις Θόδωρε Αγγελόπουλε



Είναι τραγικός θάνατος και ανησυχητικό σαν τροχαίο.   (Μαντεύω ότι δεν είχε τηρηθεί ούτε ένας κανόνας ασφαλείας στα γυρίσματα αλλά από “σεβασμό” δεν το αναφέρει αυτό το γεγονός κανείς.  Εταιρεία παραγωγής;  Υπεύθυνος ασφάλειας για τα γυρίσματα;  Ασφάλεια;  Κανόνες;)  Λυπάμαι για τους φίλους και τους συγγενείς του.   Αλλά κάπου εκεί ξεμένω από συμπάθεια για τον Θόδωρο Αγγελόπουλο.

Do it yourself ταινία α λά Αγγελόπουλος: Κοιτάτε για κάνα πεντάλεπτο αυτή την φωτογραφία!
Θα έπρεπε να αναγκαστούν όσοι καλύπτουν την είδηση σε τηλεοπτικές ειδήσεις να κάνουν τα πλάνα όσο βαρετές ήταν οι ταινίες του.   Στατική κάμερα για κάνα δίλεπτο να μην φαίνεται τίποτα, μετά να δούμε στο βάθος τον παρουσιαστή με κίτρινα ρούχα σε ένα ροζ ποδήλατο να περνάει.  Μετά από άλλα δυο λεπτά να έρθει να κάνει το ρεπορτάζ του….και μετά να αυτοκτονήσει προσπαθώντας να περάσει πεζός έναν πολυσύχναστο δρόμο.
Σίγουρα για πολλούς σινεφίλ ο άνθρωπος είναι σημείο αναφοράς.   Καλά να περνάτε.   Είμαι ένας από τους χιλιάδες “άλλους” οι οποίοι ποτέ δεν κατάλαβαν προς τι όλος αυτός ο ντόρος.    Πολλές φορές με ξεγελούσε η δημοσιότητα, πήγαινα ο καημένος στην αίθουσα και υπέφερα τα έργα του.   (Και σταματήστε πια να λέτε για τα πρώτα του έργα…ας σταματούσε πριν τριάντα χρόνια αν δεν είχε κάτι άλλο να πει!)  Χαίρομαι που βραβεύτηκε διεθνώς, μακάρι να μας είχε φέρει και συνάλλαγμα στην χώρα αντί για τα εκατομμύρια επιχορηγήσεων που έπαιρνε εις βάρος άλλων, λιγότερων διαπλεκόμενων, νέων σκηνοθετών που καπελώνει τόσα χρόνια το Κέντρο Κινηματογράφου.    Όλος ο κινηματογραφικός κόσμος στην χώρα μας περίμενε τις χρονιές που δεν γυρνούσε ταινίες ο Αγγελόπουλος για να αναπνεύσει κάπως… (Θυμάστε τις σπατάλες στο “Λειβάδι που δακρύζει″ όπου έχτισε ολόκληρο χωριό;)  Τώρα μόνο που ξέμεινε από Ελλάδα για χρηματοδότηση στράφηκε σε Τούρκο παραγωγό για την τελευταία του ταινία.
Είναι ενδιαφέρον ότι πολλοί Έλληνες πιστεύουν ότι όχι μόνο δεν είναι αρχιερέας της κινηματογραφικής διαπλοκής στην χώρα μας αλλά το αντίθετο, δηλαδή ότι είναι ανεξάρτητος ήρωας, ο κατατρεγμένος Έλληνας που δεν βοήθησε αρκετά η Ελληνική Πολιτεία.   Μάλλον απλά δέχτηκαν χωρίς να το σκεφτούν την προπαγάνδα του ίδιου τα τελευταία χρόνια όταν – σαν κακομαθημένη κοκέτα – τσαντίστηκε που σταμάτησαν να ρέουν τα κονδύλια αβίαστα προς αυτόν.   Κατάφερε πράγματι να κάνει πιο πρόσφατα μερικές παραγωγές χωρίς τις πλάτες του Ελληνικού Δημοσίου.   Δεν αναιρούν όμως το παρελθόν.
Είναι σκληρό να κάνεις κριτική όταν πεθαίνει κάποιος.   Αλλά όπως με κάτι ναρκομανείς τραγουδιστές, νιώθω ότι αν δεν ακουστεί τώρα κάτι διαφορετικό δεν θα έχουμε την ευκαιρία να αντιδράσουμε σαν κοινωνία ποτέ.   (Ναι ρε, ήταν ένα κακόμοιρο χαμένο εικοσάχρονο που το είχε χάσει ο καημένος από την πρέζα, όχι ο θεός της μουσικής ούτε ίνδαλμα για τους νέους!)
Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος δεν θα μου λείψει καθόλου.   Μόνο το γεγονός ότι έμοιαζε εκπληκτικά με τον αγαπημένο θείο μου (που συμπτωματικά λέγεται και αυτός “Θόδωρος”)  και μου τον θύμιζε κάθε φορά που τον έβλεπα στην τηλεόραση ή σε φωτογραφίες.   Ας γράφει για άλλον σκηνοθέτη μουσική η εκπληκτική Ελένη Καραίνδρου


http://alexanderchalkidis.com/blog/?p=14885