Με αφορμη μια διαφωνια σε ενα βλογ με εναν κλασσικο αναρχικο αλλα και με μια γενικοτερη ταση που εχει αναπτυχθει που θεωρει πως σε αυτον το κοσμο υπαρχουν μονο 2 πραγματα ο φασισμος και ο κουμμουνισμος βρηκα αυτο το σχημα που περιγραφει λιγο πολυ ολες τις γνωστες θεωριες και μοντελα που μπορει να εφαρμοσει μια κοινωνια ουτοπικα και μη
Ειναι ειρωνικο πως ο φασισμος και ο σταλινισμος αν και τοσο κοντα βρισκονται και οι δυο δεξιοτερα του μαρξισμου ο οποιος ουτε καν διεκδικει τα πρωτεια της κοινωνικης ουτοπικης ισορροπιας
Πλακα εχει επισης πως ο Κλιντον και ο Ομπαμα αποδυκνειεται αριστερος οσο και ο Μαρξ (!) αρα μαλλον δεν ειναι και τυχαια τα αιτια της ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ
Επισης περιεργο ειναι πως οι περισσοτεροι αναρχικοι/τρομοκρατες/ακροαριστεροι/μπαχαλακηδες βρισκονται στο αλλο ακρο της σταλινικης ιδεολογιας παρολο που στην κοινωνια αυτη στοχευουν να δημιουργησουν
Αυτο ειναι ευκολο να το αντιληφθει κανεις αφου σε περιπτωσεις αναρχιας λογω ελλειψης εξουσιας ειναι πολυ ευκολο να εφαρμοστει ο νομος απο καποιον βασει δυναμης και οχι βασει δικαιου εξουσιας
Για περισσοτερη αναλυση και εαν θελετε να δειτε και εσεις απο περιεργια που βρισκοσαστε στην συγκεκριμενη κλιμακα ανατρεξτε στο http://www.nolanchart.com/survey.php (offline atm)
Ολα ξεκινησαν οταν μια ψυχολογος του λεγομενου "ψευτοπροοδευτικου" χωρου εγραψε στα βιβλια της καποια πραγματα..
Μερικά απο αυτα ησαν
«Σε ένα άλλο επίπεδο, οι αναπαραστάσεις για το έθνος δεν είναι στατικές και αλλάζουν μέσα στο χρόνο. Στην ελληνική περίπτωση πρόσφατες μελέτες έδειξαν ότι η «αναζήτηση» της «νεοελληνικής» ταυτότητας υπήρξε μια μακρά διαδικασία συγκρότησης επιχειρημάτων, που οδήγησε σε έναν ορισμό του «ελληνισμού» με κριτήρια ταυτόχρονα ανθρωπολογικά-φυλετικά και ιστορικά-πολιτισμικά (Βελουδής 1982, 84). Έτσι στη συγκυρία του 19ου αιώνα, που διεξαγόταν η πάλη για την οριστικοποίηση των εθνικών συνόρων σε μια εποχή επεκτατισμών, αποικιοκρατίας και των αντίστοιχων ιδεολογιών που νομιμοποιούσαν αυτές τις πολιτικές, η ελληνική εθνική ταυτότητα θεωρήθηκε ανεπαρκής και κατώτερη σε σχέση με το ένδοξο παρελθόν των αρχαίων προγόνων (Σκοπετέα 1988)».
Δηλαδη με λιγα λογια
1) Η Ελληνική Εθνική Ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή έντονου εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού (σελ. 16). Κοντολογίς, κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχτήκαμε για να τα κονομήσουμε, πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των Αρχαίων Ελλήνων.
«Υπάρχουν πολλές ενδείξεις ότι στη σημερινή συγκυρία της ευρωπαϊκής ενοποίησης αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα ο κυρίαρχος σε μεγάλες και ευρωπαϊκές χώρες ιδεολογικός λόγος, ο οποίος παρά τον εκμοντερνισμό και την εκλέπτυνσή του εξακολουθεί έμμεσα, δίπλα στον μαχητικό αντίλογο, να αξιολογεί τους λαούς και τους πολιτισμούς σε «ανώτερους» και «κατώτερους» και υποτιμά τις λεγόμενες νότιες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή τις λεγόμενες νότιες περιοχές των βόρειων χωρών της κατατάσσοντας τους αντίστοιχους λαούς και πολιτισμούς στην «ανατολή», τόσο με τη γεωγραφική όσο και με την πολιτική σημασία του όρου».
δηλαδη
2) Όποιος αξιολογεί τους Πολιτισμούς σε κατωτέρους και ανωτέρους είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει! (σελ. 16).
«Στη συνέχεια η Νέλλη Ασκούνη αναλύει το λόγο των εκπαιδευτικών, σε δύο ανοιχτές ερωτήσεις του ερωτηματολογίου, όπου από το μεγαλύτερο ποσοστό των απαντήσεων προβάλλουν «δύο αντιθετικές μορφές του εθνικού άλλου», οι ισχυροί και επίφοβοι Ευρωπαίοι και οι ανεπιθύμητοι μετανάστες και πρόσφυγες».
Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει [δηλ. είναι ρατσιστής και δεν το ξέρει] με όποιον θεωρεί ανεπιθύμητους τους μετανάστες και τους πρόσφυγες (σελ. 20).
«Αυτή η στρατηγική [της άρνησης] είναι ιδιαίτερα προφανής στις αποσιωπήσεις και παραλήψεις ιστορικών γεγονότων, που εντοπίζονται στα σχολικά εγχειρίδια. Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αποσιώπηση της σημασίας, της τεράστιας δύναμης, της έκτασης και του κύρους της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Αντίστοιχη είναι και η πλήρης απουσία οποιασδήποτε μνείας στον πολιτισμό, τα γράμματα και τις τέχνες της οθωμανικής αυτοκρατορίας-και του τουρκικού κράτους από το 1908 και ύστερα». […] [Α]ντίστοιχη άρνηση επικρατεί στον ισχυρισμό των μελών του δείγματος ότι «ούτε η τουρκική ούτε η μεσανατολική ούτε η βαλκανική κουλτούρα έχουν επιδράσει στη διαμόρφωση των σύγχρονων Ελλήνων και του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού».
3) Εξίσου ρατσιστής είναι και όποιος αποσιωπά την σημασία, την τεράστια δύναμη, την έκταση και το κύρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας! Επίσης, όποιος αρνείται τις τουρκικές επιρροές στον Νεοελληνικό μας Πολιτισμό (σελ. 81)
«Παραμένει ωστόσο το ερώτημα κατά πόσο η άρνηση στην οποία καταφεύγουν οι εκπαιδευτικοί είναι πράγματι αποτελεσματική, διότι όταν τους τέθηκε άλλη ερώτηση, «με ποιο τρόπο κατά τη γνώμη [τους] έχει επιδράσει ο τουρκικός πολιτισμός επί του ελληνικού», η απάντησή τους στη συντριπτική πλειοψηφία ήταν ότι «έχει επιδράσει αρνητικά»».
[Ρατσιστής είναι] κι όποιος ισχυρίζεται ότι ο τουρκικός πολιτισμός έχει επιδράσει αρνητικά στους Έλληνες!… (σελ. 82).
«Στα σχολικά εγχειρίδια είναι συχνή η έμμεση ή άμεση αναφορά της καλύτερης τύχης για την οποία ήταν προορισμένος ο ελληνικός λαός. Οι Έλληνες, σύμφωνα με τα βιβλία ιστορίας και γλώσσας, συστηματικά εμφανίζονται αδικημένοι σε σημαντικές γι’ αυτούς ιστορικές στιγμές. Οι μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις φέρονται να έχουν πάντα λειτουργήσει με βάση ίδια πολιτικά, οικονομικά και πολιτισμικά συμφέροντα»
4) Ένδειξη ρατσισμού και στείρου εθνοκεντρισμού είναι και ο ισχυρισμός ότι οι Έλληνες ήσαν πάντα οι αδικημένοι της Ιστορίας (σελ. 84) κι ότι για τις ήττες και τις καταστροφές που υποστήκαμε, φταίνε πάντα οι Μεγάλες Δυνάμεις.
«Ήδη από την πρώτη μέρα, η παρουσία του ελληνικού στρατού στην Ιωνία σημαδεύτηκε από βιαιοπραγίες σε βάρος του άμαχου πληθυσμού. Με αφορμή κάποιους πυροβολισμούς που ρίχτηκαν εναντίον των αγημάτων που παρήλαυναν στην προκυμαία της Σμύρνης, έλληνες στρατιώτες κι ένοπλοι ντόπιοι χριστιανοί επιδίδονται σ’ ένα διήμερο όργιο βίας, φόνων, βιασμών κι εκτεταμένων λεηλασιών στις μουσουλμανικές συνοικίες της πόλης, με περισσότερους από 200 νεκρούς μεταξύ των κατοίκων. Περίπου 2.500 μουσουλμάνοι συνελήφθησαν και κακοποιήθηκαν (ανάμεσά τους μικρά παιδιά κι ολόκληρες τάξεις μαθητών με τους δασκάλους τους), ενώ στόχος επιθέσεων έγινε επίσης η εβραϊκή κοινότητα της πόλης, με λεηλασία των καταστημάτων της και μερικούς νεκρούς» (Τ. Κωστόπουλος, Πόλεμος και Εθνοκάθαρση, εκδ. Βιβλιόραμα, σελ. 98-9. Για τις πληροφορίες αυτές ο συγγραφέας δίνει μισή σελίδα πηγών και παραπομπών).
«Χαρακτηριστικές είναι και οι απαντήσεις εκπαιδευτικών στην ανοιχτή ερώτηση που ακολουθεί το κείμενο το σχετικό με τους κινδύνους που απειλούν την Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ένωση […] Άλλος εκπαιδευτικός επαναλαμβάνει αυτάρεσκα τη γνωστή ρήση πολιτικού προσώπου, που φαίνεται άγγιξε μεγάλο μέρος του ελληνικού λαού : “…όσο για τον πολιτισμό μας, όταν αυτοί τρώγανε βελανίδια, εμείς φτιάχναμε παρθενώνες”»
5) Κλασική ένδειξη ρατσισμού είναι και η γνωστή ρήση «Όταν εμείς φτιάχναμε Παρθενώνες, αυτοί τρώγανε βελανίδια!» (σελ. 85). Ψιλορατσιμός είναι επίσης το να ισχυρίζεσαι πως είμαστε οι συνεχιστές του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού.
«Τα μέλη του δείγματος ταυτίζονται με το εξιδανικευμένο παρελθόν, το οποίο στη συνείδησή τους μεγαλοποιείται και εξυψώνεται. Έτσι ένα ιδιαίτερο ποσοστό δηλώνει, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, ότι “εν όψει της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, θα πρέπει να καλλιεργείται, ήδη από το δημοτικό, η γνώση της αρχαίας ελληνικής γλώσσας”, κι ακόμη ότι με “με στόχο τη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού στην Ευρώπη, θα έπρεπε πρωτίστως να διδάσκεται η αρχαία ελληνική γραμματεία στο πρωτότυπο ”, ενώ χαμηλότερα απ’ όλα ιεραρχείται η διδασκαλία “της ιστορίας του νεοελληνικού κράτους και του νεοελληνικού λαϊκού πολιτισμού”».
δηλαδη
6) Κατά την κ. Θάλεια Δραγώνα, εθνικιστικές τάσεις κρύβει και η επιθυμία να διδάσκεται στην μέση εκπαίδευση η αρχαία Ελληνική Γλώσσα (σελ. 86)
«Αυτή η φαντασίωση της ομοιογενούς κοινότητας προβάλλεται τόσο στα σχολικά βιβλία όσο και στο λόγο των εκπαιδευτικών. […] Πολύ χαρακτηριστική της έμμεσης κατασκευής της απόλυτης ομοιογένειας του πληθυσμού είναι και η πλήρης αποσιώπηση για ολόκληρη την ιστορία από το Μεσαίωνα μέχρι σήμερα της ύπαρξης Ελλήνων Εβραίων όπως και κάθε άλλης αλλόθρησκης ομάδας, με εξαίρεση την αναφορά στους Βενετούς, όπου μνημονεύεται πολύ θετικά η αφομοίωσή τους από τους Έλληνες…».
Ενώ το να μιλάμε για απόλυτη ομοιογένεια του πληθυσμού της Ελλάδος και να αποσιωπούμε την ύπαρξη χιλιάδων Εβραίων στην Θεσσαλονίκη και σε άλλες πόλεις επί 450 χρόνια είναι καθαρός ρατσισμός! (σελ. 95).
«Ο φόβος των εκπαιδευτικών είναι πολύ χαρακτηριστικός ως προς την αλλοίωση της ομοιογένειας που θεωρούν, ότι θα επιφέρει η μετανάστευση: “Συνεχίζοντας με τον ίδιο ρυθμό, σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα”, “η εγκατάσταση των ξένων στην Ελλάδα αλλοιώνει την ομοιογένεια του πληθυσμού της”, “πρέπει ως χώρα να κρατήσουμε την ομοιογένειά μας και να μη διαβρωθούμε εθνολογικά”»
7) Ρατσιστικό είναι και το να ανησυχούμε για την ύπαρξη πολλών ξένων μεταναστών στην χώρα μας, ή το να λέμε ότι «σε λίγο θα ψάχνουμε να βρούμε Έλληνα στην Ελλάδα», ή ότι «πρέπει να κρατήσουμε την εθνική μας ομοιογένεια και να μην διαβρωθούμε εθνολογικά»! (σελ. 96).
Η αύξηση των κρουσμάτων βίας, εγκληματικότητας και παραπτωματικότητας αποτελεί σύνηθες μοτίβο και στις απαντήσεις στην ανοιχτή ερώτηση: “Πράξεις βίας και κλοπής και το φαινόμενο παίρνει διαστάσεις επιδημίας. Είναι καιρός να ληφθούν δραστικά μέτρα. Το κέντρο της Αθήνας αλβανοκρατείται”
Εξίσου ρατσιστικό είναι το να λέμε ότι το κέντρο της Αθήνας αλβανοκρατείται ή ότι «οι Έλληνες δεν είναι ρατσιστές»! (σελ. 9[8]).
«Η γραμμική σχέση μεταξύ της εισόδου των νόμιμων ή παράνομων μεταναστών στη χώρα και της αύξησης της εγκληματικότητας ή της μείωσης των θέσεων εργασίας, που σε άλλη περίπτωση θα έμεναν σε ντόπια χέρια, δεν έχει εμπειρικά αποδειχθεί ή αντίστοιχα απορριφθεί, ούτε στην ελληνική ούτε σε οποιαδήποτε άλλη κοινωνία. Πρόκειται για πεποιθήσεις οι οποίες δεν στηρίζονται σε στοιχεία. Πρόσφατη ανασκόπηση της διεθνούς βιβλιογραφίας αποκαλύπτει ότι η επίδραση των μεταναστών στις αμοιβές και τα εισοδήματα των ντόπιων εργατών καθώς και στο βαθμό της συμμετοχής στο εργατικό δυναμικό ή το βαθμό της ανεργίας είναι ιδιαίτερα μικρή και σε μερικές περιπτώσεις αντίστροφης κατεύθυνσης (Borjas 1994, Friedberg και Hunt 1995). Άρα δηλώσεις όπως “με την είσοδο στην Ελλάδα ξένων από φτωχότερες χώρες αυξάνεται η εγκληματικότητα ή χάνονται θέσεις εργασίας για τους Έλληνες ” δεν φέρουν καμία αποδεικτική αξία. Ωστόσο τέτοιες δηλώσεις διαθέτουν ψυχολογική και κοινωνική εγκυρότητα, διότι αντικατοπτρίζουν τη φύση των διομαδικών σχέσεων στη συγκεκριμένη χρονική στιγμή».
Το ίδιο συμβαίνει κατά την κ. Δραγώνα, αν τολμήσουμε να πούμε πως με την είσοδο των Ξένων Μεταναστών στην Ελλάδα αυξάνεται η εγκληματικότητα και η ανεργία των Ελλήνων! (σελ. 100).
«Και έτσι μέσα από αρχαϊκούς ψυχολογικούς μηχανισμούς, ο εθνικισμός φθάνει στο σημείο να αλλοιωθεί ως προς την πολιτική του διάσταση και να μετατραπεί σε ανάγκη αναγνώρισης μιας υποτιθέμενης εθνικής ομοιογένειας, ώσπου τελικά να γλιστρήσει στην ξενοφοβία, το ρατσισμό ή άλλοτε και στην εθνική μισαλλοδοξία»
δηλαδη Στην σελίδα 105, η αυριανή βουλευτίνα του ΠΑΣΟΚ μας προειδοποιεί ότι ο εθνικισμός εύκολα μπορεί να γλιστρήσει στην ξενοφοβία, στον ρατσισμό και στην μισαλλοδοξία.»
Δηλαδη με δυο λογια στο υπουργειο εθνικης παιδειας η γ.γ. που καθοριζει τις κατευθυνσεις της εθνικης παιδειας ειναι μια γυναικα που ουτε πιστευει στο εθνος ουτε στον ελληνισμο!!
Η σταση αυτη που φτανει στα ορια της προδοσιας εφτασε ακομα στο να εκπληξει ακομα και τον καποτε αριστερο Θεοδωρακη ο οποιος εστειλε μια επιστολη στην οποια γραφει και αυτα
"Ορισμένοι Έλληνες, ουσιαστικοί πράκτορες αυτών των ύποπτων διεθνών οργανώσεων εργάζονται εδώ και πολύ καιρό συστηματικά. Έχουν διεισδύσει μέσα στους πλέον σημαντικούς και ευπαθείς τομείς της κοινωνικής μας ζωής, όπως η Παιδεία, η εξωτερική πολιτική, τα ΜΜΕ, καθώς και στους κομματικούς χώρους έχοντας ήδη κατορθώσει να σταθεροποιήσουν ένα σημαντικό προγεφύρωμα με την οικονομική ενίσχυση των ξένων και στηριζόμενοι στην άγνοια των πολλών και στην αποσιώπηση εκ μέρους των οπορτουνιστών έχουν ήδη προξενήσει μεγάλες βλάβες στην παραδοσιακή συνοχή του λαού μας τουλάχιστον ως προς τις παραδοσιακές του αξίες, που τον έκαναν να είναι αυτός που είναι. Σε πείσμα όλων των δεινών που κατά καιρούς δοκιμάζουν την αντοχή του."
Το κείμενο εστάλη στο Στέφανο Ληναίο, μαζί με την επιστολή:
Αγαπητέ μου Στέφανε,
Προχτές το βράδυ στην ΝΕΤ ο Νίκος Δήμου στην εκπομπή «Στα άκρα» επαναλάμβανε τις γνωστές απόψεις Ρεπούση-Λιάκου-Κουλούρη-Άννας Φραγκουδάκη και του νέου «φρούτου», της κ. Δραγώνα, βουλευτού του ΠΑΣΟΚ και «ειδικής γραμματέως του Ενιαίου Διοικητικού Τομέα Θεμάτων Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού Εκπαίδευσης Ελληνοπαίδων» δηλαδή στην καρδιά της διαμόρφωσης της σκέψης, των γνώσεων και του ήθους των Ελλήνων του μέλλοντος. Στην συμμορία συμμετέχει και ο κ. Νίκος Μουζέλης, σύζυγος της κ. Θ. Δραγώνα, καθηγητής του LSE (?) και επιστημονικός υπεύθυνος του «Κέντρου Ανάπτυξης Εκπαιδευτικής Πολιτικής της ΓΣΕΕ»!!! Άλλο ένα πόστο-κλειδί. Το 1999 συναντάμε την κ. Δραγώνα μαζί με τους «επιφανέστερους Έλληνες αναθεωρητές ιστοριογράφους» σε διεθνές συνέδριο στην Χάλκη του CDRSEE (Κέντρο για την Δημοκρατία και την Συμφιλίωση στην Νοτιοανατολική Ευρώπη) και του ΕΛΙΑΜΕΠ (έδρα του κ. Βερέμη) με θέμα την «Εθνική Μνήμη» (δηλ. λέω εγώ, «πώς θα καταργήσουμε την εθνική μας μνήμη»). Η κ. Δραγώνα στο βιβλίο της «Τι είνʼ η πατρίδα μας;» πιάνει τον ... ταύρο από τα κέρατα (θαύμασε ύφος γραφής): «Η ελληνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από τον 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε έξωθεν σε μια εποχή εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού. Κοντολογίς κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες κι εμείς το δεχθήκαμε για να κονομήσουμε (!!!) πουλώντας το παραμύθι ότι είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων». (Τρέμετε άθλιοι «κονομάκηδες» Σεφέρη και Ελύτη, που στην ομιλία σας κατά την απονομή του βραβείου Νόμπελ υμνήσατε την συνέχεια του ελληνικόυ έθνους από τον Όμηρο έως σήμερα). Στο εν λόγω βιβλίο της η σύμβουλος της κ. Άννας Διαμαντοπούλου αναφέρει σχετικά: «Η αρχαιότητα χρησιμοποιείται σαν πρότυπο υπεριστορικό (!) με αποτέλεσμα να «αποδεικνύει» την αναξιότητα της ελληνικής κοινωνίας και του πολιτισμού της».
Επίσης το Έθνος περιγράφεται ως «οντότητα υπερχρονική και στατική» με αποτέλεσμα να ναρκοθετείται η έννοια της εξέλιξης και να καλλιεργούνται αντίθετα με τις αξίες της εποχής μας εθνοκεντρισμός και ξενοφοβία».
Ο μόνος που απάντησε δημοσίως σʼ αυτά απʼ ό,τι γνωρίζω, είναι ο Κώστας Γεωργουσόπουλος σε τελευταίο άρθρο του στα «ΝΕΑ», ο οποίος προς τιμήν του απαντώντας σε σχετικό με τα παραπάνω άρθρο της κ. Άννας Φραγκουδάκη, στενής φίλης και ομοϊδεάτισσας της ειδικής γραμματέως του υπουργείου Παιδείας: «Η κ. Φραγκουδάκη θεωρεί πως κάθε αναφορά σε πατρίδα, πατριωτισμό, έθνος είναι συντηρητική, δεξιά και σχεδόν φασιστική πολιτική (...). Έτσι καλό θα είναι να απαλειφθούν από τα σχολικά βιβλία όλα τα ποιήματα, τα διηγήματα και τα δοκίμια που αναφέρουν θετικούς χαρακτηρισμούς ως έννοιες «πατρίδα», «έθνος». Πρέπει ευθύς να αφαιρεθούν από τα σχολικά εγχειρίδια όλες οι αναφορές που υπάρχουν στο έργο του Σολομού και ιδίως στον πατριδοκαπηλικό «Ύμνο εις την Ελυθερίαν» στις έννοιες «πατρίδα» και «έθνος». Αν δεν γίνεται να καταχωνιαστεί η «Ιστορία του Ελληνικού Έθνους» του Παπαρηγόπουλου, καλό θα είναι να καεί. Οπωσδήποτε όμως θα πρέπει να καεί και μάλιστα δημοσίως το φασιστικό μυθιστόρημα της Πηνελόπης Δέλτα «Για την Πατρίδα». Να εξοβελισθούν τα δεκατετράστιχα του Παλαμά «Πατρίδες» (...). Εντός σύντομης προθεσμίας πρέπει να αλλάξουν όνομα η ποδοσφαιρική ομάδα «Εθνικός», το «Εθνικό Θέατρο», η εφημερίδα «Έθνος», το «Πατριωτικό Ίδρυμα», το «Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών», το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης και το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων, η Εθνική Λυρική Σκηνή κλπ. κλπ.»
Όπως καταλαβαίνεις, μπροστά σʼ αυτή την βαρυχειμωνιά που μας προέκυψε ξαφνικά, ένας μονάχα κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη. Εκτός πια κι αν όλοι οι Έλληνες, ανώνυμοι και επώνυμοι, έχουν περιπέσει σε χειμερία νάρκη ή έχουν (έχουμε) χάσει τα ανακλαστικά μας ως Έλληνες πατριώτες...
Νομίζω ότι ήρθε ο καιρός, πρώτον να ενημερώσουμε όσο γίνεται πιο πλατειά, πιο υψηλά και πιο βαθειά τους Έλληνες πολίτες, ανεξάρτητα από μόρφωση, ιδιότητα, ειδικότητα, επάγγελμα και αξίωμα. Δεύτερον να αποκαλύψουμε τη συνωμοσία και τους συνωμότες έναν-έναν, να αποκαλύψουμε τις απόψεις, τις προσπάθειες, τις πράξεις και τα έργα τους και κυρίως αυτούς που κρύβονται πίσω τους, που φαίνεται ότι είναι τόσο ισχυροί και επικίνδυνοι, ώστε να έχουν ως τώρα κατορθώσει να τους προωθήσουν στα νευραλγικότερα σημεία της εθνικής μας ζωής και ειδικά στην Παιδεία, στα ΜΜΕ, ακόμα και στο Κέντρο όπου σχεδιάζεαι η εξωτερική μας πολιτική, στο Υπουργείο Εξωτερικών! Τρίτον, να προβάλουμε τις λεπτομερείς αποκαλύψεις του «ΑΡΔΗΝ» για την ΕΛΙΑΜΕΠ, που φαίνεται ότι παίζει τον ρόλο της ραχοκοκκαλιάς απʼ όπου εκπορεύονται οι ειδικευμένες ομάδες των συνωμοτών. Τέταρτον, να περάσουμε όσο γίνεται περισσότερο στην αντεπίθεση, αφού πρώτα πεισθούν όλοι ότι η πατρίδα μας αντιμετωπίζει τον μεγαλύτερο ίσως κίνδυνο στην ιστορία της, γιατί αυτή τη φορά προέρχεται από τα μέσα και όχι από έξω, όπως έως τώρα.
Δεν αντιμετωπίζουμε εχθρικούς στρατούς με όπλα που τραυματίζουν και σκοτώνουν τα σώματα αλλά την ψυχή μας! Γιατί έχουμε μέσα στο σώμα μας έναν καρκίνο, που αν τον αφήσουμε να γενικευθεί, το αποτέλεσμα θα είναι να καταστραφούν τα ευαίσθητά μας «όργανα», δηλαδή οι αξίες, πάνω στις οποίες στηρίζεται η ίδια η ζωή του «σώματος», που είναι η ελληνική κοινωνία, η ελληνική πατρίδα και το ελληνικό έθνος, που κατʼ εικόνα και ομοίωσή τους γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και γίναμε αυτοί που είμαστε -καλοί, κακοί αλλά είμαστε εμείς και όχι κάποιοι απρόσωποι, όπως επιχειρούν ως φαίνεται να μας κάνουν, ξένοι και ντόπιοι συνωμότες, για τα δικά τους συμφέροντα.
Επειδή γνωρίζω ότι συμφωνείς μʼ αυτές τις απόψεις, σου στέλνω μαζί με το γράμμα αυτό (που αν νομίζεις μπορεί να πάρει δημοσιότητα), μια προσωπική έκκληση προς τους συμπατριώτες μας, με τον τίτλο «Για την υπεράσπιση της εθνικής μας συνείδησης».
Πιστεύω ακράδαντα ότι όπως στην εποχή της Εθνικής Αντίστασης ο κύριος στόχος ήταν η Ελευθερία της πατρίδας και τον καιρό της Αντίστασης κατά της Χούντας η Δημοκρατία, σήμερα που προβάλλουν όλο και πιο πολύ οι κίνδυνοι, τόσο εξωτερικοί όσο και εσωτερικοί, για την ακεραιότητα της πατρίδας μας (κάθε μορφής), ο κύριος στόχος όλων των Ελλήνων, ανεξάρτητα από ιδεολογίες και κόμματα, θα πρέπει να είναι ο Πατριωτισμός.
Σε χαιρετώ με αγάπη, Μίκης Θεοδωράκης
η περι ου ο λογος κηρια προχωρησε σε απαντηση
====================================
Η επιστολή της κα. Δραγώνα:
2 Ιανουαρίου 2010
Αγαπητέ Μίκη Θεοδωράκη,
Κυκλοφόρησε πριν λίγες ημέρες στο διαδίκτυο επιστολή σας προς τον Στέφανο
Ληναίο με πολύ απαξιωτικά σχόλια για το πρόσωπό μου και παραθέματα από το
δημοσιευμένο έργο μου που είναι όλα παντελώς ψευδή και κατασκευασμένα.
Σας ενημερώνω ότι δεν είμαι ιστορικός και δεν γράφω ιστορικά βιβλία. Λόγος σαν
«Η ελληνική ταυτότητα δεν υπήρχε πριν από το 19ο αιώνα. Δημιουργήθηκε
έξωθεν σε μια εποχή εθνικισμού, αποικιοκρατίας και επεκτατικού ιμπεριαλισμού.
Κοντολογίς κάποιοι από το εξωτερικό μας είπαν τον 19ο αιώνα ότι είμαστε Έλληνες
κι εμείς το δεχθήκαμε για να κονομήσουμε (!!!) πουλώντας το παραμύθι ότι
είμαστε απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων», δεν βρίσκεται πουθενά στο
δημοσιευμένο έργο μου και δεν χαρακτηρίζει την πανεπιστημιακή και
κοινοβουλευτική μου πορεία. Τέτοιου είδους κατασκευάσματα είναι μιας
συκοφαντικής εκστρατείας εναντίον μου. Είμαι κοινωνική ψυχολόγος, ερευνώ και
γράφω πάνω στις κοινωνικές ταυτότητες έχω δώσει μεγάλο μέρος της ζωής μου
για την υπεράσπιση των αρχών της δημοκρατίας και της δικαιοσύνης σε αυτόν
τόπο. Σας στέλνω μέρος των δημοσιεύσεων μου για να κρίνετε εάν όσα
παρατίθενται στις εφημερίδες και στο διαδίκτυο ανταποκρίνονται στην αλήθεια.
Εάν διαπιστώσετε ότι είναι κατασκευασμένες φράσεις, σας παρακαλώ πολύ να
βρείτε μια ευκαιρία να το δηλώσετε.
Σας γράφω επειδή θαυμάζω την αστείρευτη δημιουργικότητά σας και τους αγώνες
σας για τη δημοκρατία και είμαι σίγουρη ότι η αναζήτηση της αλήθειας και η
προάσπιση των δημοκρατικών αρχών έχει πρώτιστη σημασία για σας.
Με εκτίμηση,
Θάλεια Δραγώνα
ΥΓ. Σας επισυνάπτω και 2 πρόσφατες συνεντεύξεις μου όπου θα βρείτε και όλα τα
παραποιημένα παραθέματα
και τελος ακολουθησε και μια ακομη επιστολη του Θεοδωρακη:
Αθήνα, 10.1.2010
Αγαπητή κυρία Δραγώνα,
Έλαβα την επιστολή και τα βιβλία σας και σας ευχαριστώ. Διάβασα επίσης στο «Βήμα» και τα «Νέα» τις συνεντεύξεις σας, οι οποίες όμως κινούνται μονάχα γύρω από δυο-τρεις φράσεις που σας αποδόθηκαν εδώ και πολύ καιρό, για να διαψευσθούν ύστερα από μεγάλη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση.
Οι συνεντεύξεις αυτές και η μεγάλη προβολή τους (σε συνδυασμό με την φίμωση των αντιθέτων απόψεων) δεν πετυχαίνουν τίποτε άλλο παρά να αποκαλύπτουν στον ελληνικό λαό τους πανίσχυρους φίλους σας στα ΜΜΕ αποδεικνύοντας το εύρος και τα ερείσματα αλλά και τον συντονισμό της προσπάθειας που εξυφαίνεται με στόχο την αλλοίωση της εθνικής-ελληνικής μας ταυτότητας. Καθώς και τον τρόμο που δημιουργεί η αυξανόμενη παλλαϊκή αντίδραση στις απόψεις σας, που ακυρώνει την αρχική σας προσπάθεια να εκμεταλλευθείτε την αντίδραση του κ. Καρατζαφέρη βαφτίζοντας όσους διαφωνούν «ακροδεξιούς».
σημείο να προκαλεί συμπτώματα της «Λύσσας-Σόρος» σε υποταχτικούς κονδυλοφόρους όπως σ αυτόν τον δυστυχή κ. Χάρη σε σημερινό (9.1.10) ένθετο αθηναϊκής εφημερίδας.
Επειδή τυχαίνει να είμαι ένας από τους πρωτεργάτες αυτής της εκστρατείας για την ενημέρωση του ελληνικού λαού με .....
...... ρίζες βαθειές στην αληθινή ελληνική Αριστερά από την εποχή του ΕΑΜ, θα ήμουν ο τελευταίος που θα επέτρεπα στον οποιονδήποτε να καπηλευτεί την λέξη και την έννοια «πατρίδα».
Το ΕΑΜ και το τότε ΚΚΕ κατέκτησε την εμπιστοσύνη του 70% του λαού μας για την πίστη του και τους αγώνες του για τη Λευτεριά της ελληνικής πατρίδας και την αναγέννηση του ελληνικού έθνους. Με την πεποίθηση ότι υπηρετούμε τα ιδεώδη των Ελλήνων για την ελευθερία και την δημοκρατία από τα βάθη των αιώνων και φτάνοντας ως το «Ελευθερία ή θάνατος» του Κολοκοτρώνη, ορθώσαμε το ανάστημά μας και αναμετρηθήκαμε με το όπλο στο χέρι, με την πιο φονική δύναμη που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα: την χιτλερική Βέρμαχτ, τα ναζιστικά Ες-Ες και την Γκεστάπο, με αμέτρητες θυσίες σε αίμα, βασανισμούς και διώξεις. Ενώ παράλληλα και μέσα σ΄ εκείνες τις σκληρές συνθήκες τιμούσαμε και τρεφόμαστε με τον ελληνικό πολιτισμό για τον οποίο είμαστε περήφανοι και συγχρόνως οραματιζόμαστε τη μελλοντική κοινωνία της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης και της «πανανθρώπινης λευτεριάς».
Αυτή υπήρξε ως σήμερα η γνήσια και μοναδική Αριστερά, όπου οι λέξεις «έθνος» και «πατρίδα» ήταν για μας δόξα και τιμή και όχι ντροπή όπως τις κατάντησαν χτες και σήμερα ορισμένα γκρουπούσκουλα και ομάδες «διανοουμένων» που στο όνομα της Αριστεράς ντροπιάζουν με τις «ιδέες» και τα καμώματά τους, τους αγώνες και τις θυσίες μας, ενώ δηλητηριάζουν την ανύποπτη νεολαία μας, που η νικήτρια και θριαμβεύουσα ακόμα και σήμερα εθνικοφροσύνη κρατάει στα σκοτάδια, έχοντας καταδικάσει σε λήθη τη σύγχρονη ιστορία μας.
Όμως η ακτινοβολία εκείνων των ηρωικών χρόνων αψηφώντας όλα τα εμπόδια εξακολουθεί να εμπνέει το λαό μας, γιʼ αυτό και η αντίθεση στην συστηματική απόπειρα που επιχειρείται εδώ και καιρό με στόχο την ουσιαστική ανατροπή της ελληνικής ιστορίας, είναι καθολική και δεν συνδέεται με την α΄ ή την β΄ πολιτική παράταξη αλλά με το σύνολο των Ελλήνων, που γαλουχήθηκε με μια συγκεκριμένη και βαθειά ριζωμένη άποψη για το τι είναι πατρίδα, τι είναι Ελλάδα, τι είναι ιστορία, τι είναι ελληνικός λαός και ελληνικό έθνος.
Κι ακόμα γνωρίζει καλά -γιατί τα βιώνει, ποια είναι τα βασικά ιστορικά και πολιτισμικά στοιχεία που μας διέπλασαν από το ΄21 έως σήμερα.
Αρνούμενοι και κατεδαφίζοντας όλα αυτά που μας έκαναν αυτούς που είμαστε χτες, προχτές και σήμερα,με το πρόσχημα μιας δήθεν επιστημονικής αναθεώρησης της ιστορικής πραγματικότητας, όπως αποδεικνύεται σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας «Τι είν η Πατρίδα μας;» στην ουσία αμφισβητείτε ο,τιδήποτε θετικό έπραξε ο λαός αυτός σε όλους τους τομείς του εθνικού μας βίου κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων αιώνων.
Με το βιβλίο σας αποδομείτε τις ιδέες, πεποιθήσεις, τα «πιστεύω», σε σχέση με το ελληνικό έθνος και τις ρίζες του, δηλαδή όλα αυτά που ενέπνευσαν και παρακίνησαν τον λαό μας. Όμως αν στις αρχές του 19ου αιώνα δεν υπήρχαν οι ιδέες για τη συνέχεια του ελληνικού έθνους και όλα τα «πιστεύω» που εσείς σήμερα απορρίπτετε ως άνευ ουσιαστικού περιεχομένου και εκτός ιστορικής πραγματικότητας, τότε δεν θα μπορούσαν να υπάρξουν η Επανάσταση του ΄21, το κίνημα του Φιλελληνισμού, το δημοκρατικό κίνημα του Μακρυγιάννη, η αποπομπή του Όθωνα, οι Βαλκανικοί πόλεμοι, η Εθνική Αντίσταση. Δεν θα υπήρχε ο Άρης Βελουχιώτης. Και όχι μονάχα αυτός, γιατί σύμφωνα με κείνα που επιχειρείτε να διδαχθούν τα παιδιά μας, δεν θα υπήρχε ούτε ένας αντάρτης, μιας και ΟΛΟΙ πήραν τα όπλα για την Ελλάδα και την Πατρίδα. Ενώ αν είχαν τα μυαλά τα δικά σας, δηλαδή εξέταζαν το «επιστημονικώς ορθόν», θα τα βρίσκανε μια χαρά με τους Γερμανούς που εξ άλλου το μόνο που ζητούσαν από μας ήταν να τους παραχωρήσουμε την άδεια χρήσης των λιμανιών και των αεροδρομίων μας.
Κατά τον ίδιο τρόπο δεν θα υπήρχαν οι δημοκρατικοί αγώνες και η Αντίσταση κατά της χούντας. Δεν θα υπήρχαν ο Σολωμός, ο Κάλβος, ο Παλαμάς, ο Καβάφης, ο Καλομοίρης,ο Καζαντζάκης, o Σικελιανός, ο Σεφέρης, ο Ρίτσος, ο Τσαρούχης, ο Ελύτης, ο Χατζιδάκις, ο Εγγονόπουλος,ο Κωνσταντίνος Δεσποτόπουλος, ο Παρθένης, ο Καμπανέλλης, ο Γεωργουσόπουλος, ο Κουν, ο Μινωτής, ο Κακογιάννης, ο Αγγελόπουλος. Όπως δεν θα υπήρχαν οι διανοητές, οι φιλόσοφοι, οι μεγάλοι πολιτικοί ηγέτες από τον Τρικούπη και τον Βενιζέλο ωε τον Καραμανλή και τον Ανδρέα Παπανδρέου. Δεν θα υπήρχαν τα μεγάλα κινήματα όπως των δημοτικιστών και των φοιτητών. Δεν θα υπήρχε το κίνημα για την Κύπρο ούτε οι εκδηλώσεις αλληλεγγύης προς τα σημερινά θύματα του επιθετικού ιμπεριαλισμού, την Γιουγκοσλαυία, την Παλαιστίνη, το Αφγανιστάν και το Ιράκ. Και δεν θα συνέβαιναν προ παντός εκείνες οι πράξεις, που αποδεικνύουν την ιδιαιτερότητα του λαού μας, που τόσο επίμονα σαρκάζετε, όπως το ΟΧΙ το 1940 και η μάχη της Κρήτης, καθώς και το ότι ανάμεσα σε όλους τους ευρωπαίους, μονάχα η Ελλάδα αρνήθηκε να ντύσει τα παιδιά της με την στολή της Βέρμαχτ και να τα στείλει στο ανατολικό μέτωπο. Χάρη στις μοναδικές μέσα στην κατεχόμενη Ευρώπη παλλαϊκές διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας με χιλιάδες νεκρούς, τραυματίες και εκτοπισμένους σε στρατόπεδα θανάτου.
Κι αυτό γιατί οι εθνικοί και δημοκρατικοί μας αγώνες, καθώς και τα πνευματικά έργα και οι πολιτικές πράξεις των προσώπων αυτών, διαπνέονταν από την πεποίθηση ότι η σύγχρονη Ελλάδα έχει επηρεαστεί βαθειά από μια βαρειά κληρονομιά, απέναντι στην οποία θα πρέπει να φανούμε δημιουργικά αντάξιοι.
Για όλα αυτά έχετε να πείτε μια μόνο λέξη: εθνοκεντρισμός, δηλαδή ότι είναι ασυγχώρητη υπερηφάνεια για ένα λαό να θαυμάζει τα επιτεύγματά του, φτάνοντας στο σημείο να προτείνετε να εκλείψει από τα σχολικά βιβλία, γιατί αυτό επιτάσσει η σύγχρονη επιστήμη για την αναθεώρηση της ιστορίας. Με άλλα λόγια επιχειρείτε έναν γενικευμένο ευνουχισμό σε ό,τι πολυτιμότερο και πιο ελληνικό πέτυχε ο λαός μας έως τώρα, με τελικό αποτέλεσμα την μετατροπή μας σε έναν άλλο λαό, προσαρμοσμένο στις συνταγές του καμουφλαρισμένου αφελληνισμού, που κοσμούν κάθε σελίδα του εν λόγω βιβλίου σας.
Κι αυτό γιατί διαφωνείτε με την ύπαρξη και την αξία των βασικών πυλώνων πάνω στους οποίους στηρίχθηκαν οι ιδέες, οι πράξεις, οι αγώνες, οι θυσίες και τα έργα, πνευματικά και άλλα.
Βαφτίζετε εθνοκεντρισμότην ξεχωριστή πίστη, ακόμα και θαυμασμό που μπορεί να έχει ένας λαός για την ιστορία και τον εαυτό του. Τις ξένες επεμβάσεις, που αλλοίωσαν την εθνική μας ζωή, τις θεωρείτε σχεδόν ανύπαρκτες και πρόσχημα για να καλύψουμε τις δικές μας -υπαρκτές βεβαίως- αδυναμίες.
Την ιδιαιτερότητα των αγώνων μας, ειδικά στον β΄ παγκόσμιο πόλεμο την αποκαλείτε σωβινισμό, πράξη εχθρική προς τους άλλους και την θεωρείτε γενεσιουργό αιτία ξενοφοβίας.
Την υπερηφάνεια μας για τα κατορθώματα των αρχαίων Ελλήνων την βαφτίζετε στείρο εθνικισμό και ιστορική αυταπάτη.Δηλαδή θέλετε σώνει και καλά να αποδείξετε ότι κακώς πιστεύαμε ως τώρα όσα πιστεύαμε για την καταγωγή, τις παραδόσεις, την ιστορία και τον πολιτισμό μας, πράξη που στην ιατρική επιστήμη ονομάζεται «ευνουχισμός». Και οχυρωμένη πίσω από ηχηρά ονόματα ξένων επιστημόνων βαλθήκατε με την βοήθεια ισχυρών πολιτικών και οικονομικών κύκλων, μιας και είναι πολύ δύσκολο να ευνουχίσετε έναν ολόκληρο λαό κατεδαφίζοντας τα σύμβολα και τους μύθους του, να ξεκινήσετε το θεάρεστο έργο σας από τα τρυφερά και ανύποπτα παιδιά μας.
Όπως το επιχείρησε χθες η φίλη σας κ. Ρεπούση -ανεπιτυχώς- ενώ σήμερα, με τον αέρα μάλιστα της κρατικής συμπαράστασης το επεκτείνετε εσείς με νέα έφοδο για τον ευνουχισμό της μαθητικής μας νεολαίας από κρατικό μάλιστα πόστο!
Γνωρίζετε κυρία Δραγώνα, ότι δεν έχω τίποτα προσωπικό μαζί σας, όπως γνωρίζετε ότι θα σας ήταν λίγο δύσκολο να με βαφτίσετε κι εμένα … ακροδεξιό. Προς το παρόν μπορείτε εσείς και οι φίλοι σας να με φιμώσετε. Όμως σʼ αυτό είμαι συνηθισμένος και μάλιστα θα σας έλεγα ότι όποιοι και όσοι στο παρελθόν κατά καιρούς επεχείρησαν να φιμώσουν τις ιδέες αλλά και την μουσική μου, είχαν … κακά γεράματα. Όπως ίσως ξέρετε ή θα έχετε ακούσει, η ζωή και το έργο μου στηρίχθηκε επάνω σε τρεις λέξεις: Ελλάδα, Πατρίδα, Ελευθερία. Και όλοι μου οι αγώνες έγιναν μόνο και μόνο για να τις υπερασπίσω με κάθε θυσία. Το ίδιο κάνω και τώρα.
Σήμερα εσείς και οι φίλοι σας, με διαφορετικό τρόπο απ ό,τι οι προηγούμενοι, επιχειρείτε να κατεδαφίσετε τις ιδέες, τις πράξεις και τα έργα που συμβολίζουν αυτές οι τρεις λέξεις, που όπως είπα, ενέπνευσαν και στήριξαν όλες τις γενιές των νεοελλήνων, για να γίνουμε αυτό που είμαστε σήμερα.
Μια κορυφαία στιγμή στην νεότερή μας ιστορία υπήρξε και η Εθνική μας Αντίσταση, τότε που έλαμψαν αυτές οι τρεις λέξεις οδηγώντας τα νιάτα εκείνης της εποχής σε ανυπέρβλητες θυσίες. Χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες τα θύματα. Τι μας οδηγούσε τότε; Όλα αυτά που καταδικάζονται σε κάθε σελίδα του βιβλίου σας, για να ανοίξει ο δρόμος σε μια γενικευμένη αλλοίωση του εθνικού μας χαρακτήρα ξεκινώντας με δήθεν επιστημονικό τρόπο από τα τρυφερά μας νιάτα.
Άλλωστε αυτή η προσπάθεια που γίνεται μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης, έχει αφετηρία γνωστά σε όλους διεθνή κέντρα, που επιδιώκουν την διάλυση των εθνών-λαών με εθνικές ιδιαιτερότητες, συμφέροντα και «αρχές» που οδηγούν σε αντιστάσεις μπροστά στη λαίλαπα της παγκοσμιοποίησης και γιʼ αυτό με τη διάλυση των εθνών επιδιώκουν την μετατροπή των ανθρώπων σε ανυπεράσπιστες μονάδες χωρίς μνήμη και ενοχλητικές ιδιαιτερότητες.
Eίναι δυνατόν να επιτραπεί να γίνει κάτι τέτοιο; Να γιατί με βρίσκετε και θα με βρίσκετε πάντοτε αντίθετο, γιατί πιστεύω ότι η γενιά η δική μου έχει αποδείξει στην πράξη, με έργα και όχι μόνο με λόγια, ότι σʼ αυτή τη γωνιά της γης κατοικούν άνθρωποι που είναι Έλληνες με όλη την ιστορική σημασία αυτής της λέξης και τίποτε -απολύτως τίποτε- δεν μπορεί να αμαυρώσει και πολύ περισσότερο να αλλοιώσει.
Τέλος οφείλω να σας πω ότι:
Από την ανάγνωση του βιβλίου σας «Τι είνʼ η Πατρίδα μας;» έχω συναγάγει ορισμένα συμπεράσματα, που πιστοποιούν θεμελιακές διαφορές από τις απόψεις σας. Θα αρκεστώ προς το παρόν σε μερικά παραδείγματα:
«Η κυρίαρχη αντίληψη για το έθνος και την εθνική ταυτότητα, με βάση την οποία οι πολιτικές εξουσίες στην Ευρώπη αλλά και έξω από αυτήν οργανώνουν το διαπαιδαγωγητικό ρόλο του σχολείου, είναι ακόμη σήμερα σε μεγάλο βαθμό η αντίληψη που κληρονόμησε ο ρομαντισμός του 19ου αιώνα, σύμφωνα με την οποία το έθνος αποτελεί οικουμενική, «φυσική» οντότητα, ανεξάρτητη από το χρόνο και το χώρο, και η εθνική ταυτότητα, αυτονόητη και αναλλοίωτη αποτύπωση κοινωνικής ομοψυχίας και συνοχής. Οι εθνικές ιστοριογραφίες προέρχονται από αυτή την παράδοση και δίνουν έμφαση στη συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού της εθνικής ομάδας, στις αντιστάσεις της απέναντι στις εξωτερικές επιβουλές, στην ομοιογένειά της. Στο σχολείο η ιστορία καλείται να διδάξει τα κατορθώματα των προγόνων και να σφυρηλατήσει την εθνική υπερηφάνεια και ενότητα, ενώ η γλώσσα και η γεωγραφία επιβεβαιώνουν την εθνική συνέχεια στο χρόνο και στο χώρο». (σελ. 31)
Είναι φανερό ότι θεωρείτε ότι το έθνος και η εθνική ταυτότητα είναι «κληρονομιά του ρομαντισμού του 19ου αιώνα [και δεν] αποτελεί «φυσική» οντότητα ανεξάρτητη από τον χρόνο και τον χώρο, αυτονόητη και αναλλοίωτη αποτύπωση εθνικής ομοψυχίας και συνοχής».
Φαίνεται ακόμη ότι δεν είσθε σύμφωνη με την έμφαση που δίνεται στο σχολείο «στη συνέχεια της ιστορίας και του πολιτισμού της εθνικής ομάδας, στις αντιστάσεις της απέναντι στις εξωτερικές επιβουλές, στην ομοιογένειά της». Καθώς και στο γεγονός ότι «η ιστορία καλείται να διδάξει τα κατορθώματα των προγόνων και να σφυρηλατήσει την εθνική υπερηφάνεια και ενότητα, ενώ η γλώσσα και η γεωγραφία επιβεβαιώνουν τη συνέχεια στο χρόνο και στον χώρο».
Θα ήθελα ειλικρινά να μου λέγατε, αν η παράγραφος αυτή αναφέρεται θετικά ή αρνητικά στον τρόπο που το σχολείο αντιμετωπίζει τα προβλήματα αυτά. Μιας και δεν το λέτε φανερά. Όμως αφήνετε να υπονοηθεί, ότι όλες αυτές οι ιδέες περί έθνους και εθνικής ταυτότητας αποτελούν σύμπτωμα που μας επιβλήθηκε από την «ρομαντική αντίληψη της ιστορίας στο τέλος του 19ου αιώνα. Άρα ξεπερασμένες και αντιεπιστημονικές σύμφωνα με την οπτική γωνία τη δική σας και των υπολοίπων συνεργατών σας που συμμετέχουν στην συγγραφή του εν λόγω βιβλίου.
Να όμως που τόσο εγώ όσο και οι γενιές των παππούδων μου αλλά και των συμμαχητών και συνοδοιπόρων μου στους δρόμους των εθνικών αγώνων και στις προσπάθειες για τη δημιουργία μιας ελληνικής τέχνης διαπνεόμεθα σε κάθε μας βήμα και προσπάθεια από αυτές ακριβώς τις ιδέες που καταγγέλλετε ως ξεπερασμένες και ευτελή ως φαίνεται προϊόντα μιας ξεπερασμένης πια ρομαντικής αντίληψης. Και μόνο μʼ αυτή την παράγραφο, μου ζητάτε να απαρνηθώ τον εαυτό μου, τη ζωή μου, τις ιδέες και το έργο μου. Και όχι μόνο από εμένα αλλά όπως αποδεικνύεται από τις πράξεις και τα έργα τους, ΟΛΟΥΣ σχεδόν τους νεοέλληνες, ανώνυμους και επώνυμους που από το 1821 έως σήμερα πίστεψαν ακριβώς σʼ αυτά που θεωρείτε ότι κακώς διδάσκονται σήμερα στο ελληνικό σχολείο. Άλλωστε αμέσως μετά διευκρινίσατε ότι «στις σύγχρονες κοινωνικές επιστήμες για το εθνικό φαινόμενο η ρομαντική αντίληψη για το έθνος έχει γίνει αντικείμενο κριτικής… Οι σύγχρονες θεωρήσεις (…) συγκλίνουν στην παραδοχή ότι η έννοια του έθνους είναι σχετικά πρόσφατη, αλλάζει μέσα στο χρόνο» και παρακάτω αποκαλείτε «φανταστική κοινότητα» του έθνους που στηρίζεται στη νέα νοηματοδότηση (ομολογώ πως δεν καταλαβαίνω τον όρο) υπαρκτών κοινών χαρακτηριστικών» και όλα αυτά τα προσφέρει «η εθνική ταυτότητα» (που ήρθε) «να αντικαταστήσει το κενό που δημιούργησε η κατάλυση των παραδοσιακών μορφών κοινωνικής οργάνωσης».
«Καθώς διευρύνεται το σχετικά πρόσφατο ενδιαφέρον των κοινωνικών επιστημών για το εθνικό φαινόμενο, η ρομαντική αντίληψη για το έθνος έχει γίνει αντικείμενο κριτικής τα τελευταία χρόνια. Οι σύγχρονες θεωρήσεις, παρά τις σημαντικές διαφορές τους ως προς την προέλευσή τους, συγκλίνουν στην παραδοχή ότι η έννοια του έθνους είναι σχετικά πρόσφατη, αλλάζει μέσα στο χρόνο και μπορούμε επομένως να κάνουμε την ιστορία της: πιο συγκεκριμένα η έννοια του έθνους όπως χρησιμοποιείται σήμερα διμορφώθηκε ιστορικά τα τελευταία διακόσια χρόνια και συνδέεται άμεσα με τη δημιουργία των εθνών-κρατών (Noiriel 1991). Η εθνική ταυτότητα ήρθε να αντικαταστήσει το κενό που δημιούργησε η κατάλυση των παραδοσιακών μορφών κοινωνικής οργάνωσης και να προσφέρει στα μέλη των σύγχρονων κοινωνιών νέα βάση κοινωνικής συνοχής μέσα από τη δημιουργία της «φαντασιακής κοινότητας» του έθνους, που στηρίζεται στη νέα νοηματοδότηση υπαρκτών κοινών πολιτισμικών χαρακτηριστικών». (σελ. 31)
Γιατί τάχα πολύπλοκες εγκεφαλικές αναλύσεις για αυτονόητα γεγονότα, όπως είναι η συνεχής ανανέωση των μορφών της κοινωνικής συγκρότησης, για να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι το έθνος αποτελεί μια «φανταστική κοινότητα»; Αλήθεια, τι θα πει αυτό; Το έθνος σε σχέση με την κοινωνία είναι η ψυχή σε σχέση με το σώμα. Κι εδώ είναι πιστεύω, το λάθος της σύγχρονης κοινωνικής επιστήμης, που επαγγέλλεσθε. Γιατί επιχειρεί να αναλύσει και να εξηγήσει μορφές και λειτουργίες που αφορούν την κοινωνία-σώμα και όχι το έθνος-ψυχή. Που δεν αναλύεται ούτε εξηγείται, γιατί όπως και τα φαινόμενα της θρησκείας και της τέχνης, ανάγεται στην μεταφυσική και στην υπέρβαση. Στο υπερλογικό και ανεξήγητο.
Αν και για τη συνέχεια του ελληνικού έθνους, πέραν του γεγονότος ότι για την παμψηφία θα έλεγα των νεοελλήνων -ανωνύμων και επωνύμων- δεν αποτελούσε και αποτελεί μόνο ένα είδος θρησκευτικής πίστης (άκρως αντιεπιστημονικής βεβαίως για σας) υπάρχουν απτές αποδείξεις ότι ορισμένοι βασικοί άξονες του πνευματικού κόσμου των αρχαίων Ελλήνων κατάφεραν να διατηρηθούν και να φτάσουν ως τις μέρες μας. Λ.χ. είναι πασίγνωστη η διάρκεια της ελληνικής γλώσσας. Δεν είναι όμως γνωστή η διάρκεια της αρχαίας ελληνικής μουσικής μέσω των βασικών μουσικών κλιμάκων, που παρέμειναν αναλλοίωτες, καθώς οι αρχαίοι μουσικοί τρόποι πέρασαν ατόφιοι στη Βυζαντινή μουσική με το νέο όνομα «ήχοι» κι από κει δια μέσου της αραβικής μουσικής και με καινούριο όνομα, «δρόμοι», δημιούργησαν το ρεμπέτικο τραγούδι από το οποίο προήλθε τόσο η σύγχρονη λαϊκή μας μουσική όσο και η έντεχνη-λαϊκή μουσική, μέσα στην οποία συνενώθηκε η μουσική με την ποίηση. Δηλαδή το φαινόμενο που χαρακτήριζε την αρχαία μουσική, δεδομένου ότι τότε με τον όρο «μουσική» εννοούσαν αποκλειστικά την σύζευξη Μουσικής και Λόγου.
Ένα άλλο σημαντικό δημιούργημα των αρχαίων, υπήρξε ως γνωστόν και η Δημοκρατία και μάλιστα η άμεση Δημοκρατία. Μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους και σχεδόν έως σήμερα στην Ευρώπη κυριάρχησαν συστήματα συγκεντρωτικά, βασιλείες αυτοκρατορίες, δικτατορίες, σοσιαλιστικές εξουσίες. Η χώρα μας κατακτήθηκε για τέσσερις αιώνες από την Οθωμανική αυτοκρατορία. Εν τούτοις και κάτω από αυτές τις καταλυτικές συνθήκες οι ελληνικές κοινότητες, μέσα και έξω από τον γεωγραφικό μας χώρο, κυβερνήθηκαν με δημοκρατικό τρόπο. Οι κάτοικοι λ.χ. ενός χωριού εξέλεγαν τακτικά με καθολική ψηφοφορία την διοικητική και τη δικαστική τους εξουσία. Κι αυτό αντανακλάται στο Σύνταγμα της Επιδαύρου, μέσα στο οποίο ρητώς αναφέρεται ότι απαγορεύονται οι «τίτλοι ευγενείας». Άλλωστε αυτό το δημοκρατικό φρόνημα μπορούμε να πούμε ότι παραμένει έως σήμερα βασικό γνώρισμα της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.
Κι αυτό σε πείσμα των προσπαθειών των ξένων δυνάμεων να επιβάλουν τις γνωστές δυναστείες των Βαυαρών και των Γλύξμπουργκ. Γεγονός που αρνείσθε πεισματικά να παραδεχτείτε. Δηλαδή το γεγονός των συνεχών παρεμβάσεων των ξένων στην χώρα μας, που υπήρξαν πρόξενοι των μεγαλυτέρων εθνικών μας καταστροφών. Όπως της Μικρασιατικής, του Εμφυλίου, της Κύπρου και τέλος της στρατιωτικής δικτατορίας.
Συμφωνώ μαζί σας στην παράγραφο της σελ. 33, ότι τα κριτήρια με τα οποία ορίζεται ένα έθνος είναι πολιτισμικού χαρακτήρα: καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία και παραδόσεις, μύθοι, ιστορίες, μνήμες.
«Όπως χαρακτηριστικά δείχνουν οι παραπάνω έρευνες, τα κριτήρια με τα οποία ορίζεται το έθνος είναι πολιτισμικού χαρακτήρα: καταγωγή, γλώσσα, θρησκεία και παραδόσεις, μύθοι, ιστορικές μνήμες. Τα πολιτισμικά αυτά κριτήρια, που θεωρούνται κοινά, προσδιορίζουν τον συμβολικό και τον φυσικό χώρο του έθνους. Οτιδήποτε διαφορετικό θεωρείται ότι βρίσκεται έξω από το έθνος και συνήθως απορρίπτεται. Έτσι τα έθνη έχουν προσδιοριστεί ιστορικά κατά κύριο λόγο μέσα από τις διαφορές τους από και σε σύγκριση με άλλα έθνη. Αυτή τη συνεχής διαδικασία ετεροπροσδιορισμού συμβάλλει στην αέναη αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας ως μοναδικής και ομοιογενούς και στηρίζει την τάση της να αρνείται τόσο τις ομοιότητες με καθετί έξω από αυτήν όσο και τις διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της».
Όμως διαφωνώ με την άποψή σας πως «ό,τι είναι διαφορετικό, θεωρείται ότι βρίσκεται έξω από το Έθνος, συνήθως απορρίπτεται». Και ακόμα ότι «η συνεχής διαδικασία ετεροπροσδιορισμού συμβάλλει στην αέναη αναπαραγωγή της εθνικής ταυτότητας ως μοναδικής και ομοιογενούς και στηρίζει την τάση της να αρνείται τόσο τις ομοιότητες με κάθε τι έξω από αυτήν όσο και τις διαφοροποιήσεις στο εσωτερικό της».
Χωρίς ίσως να το θέλετε, φορτώνετε με αρνητικές ιδιότητες το Έθνος και την εθνική ταυτότητα, μιας και για να υπάρξουν κατά τη γνώμη σας, πρέπει πρώτον να ετεροπροσδιορισθούν και δεύτερον να «απορρίψουν» δηλαδή να κλειστούν στο καβούκι τους. Συμφωνούν άρα γε αυτές οι διαπιστώσεις με το ελληνικό έθνος; (Για να αρκεστούμε στη δική μας ιστορική εμπειρία). Γιατί όλα τείνουν να αποδείξουν ότι ο,τιδήποτε καλό και θετικό έγινε ως τώρα, οφείλεται στο γεγονός ότι είχαμε και έχουμε ανοιχτές θύρες (τουλάχιστον ως προς τον πολιτισμό) και προς Ανατολάς και προς Δυσμάς όπως και προς Βορρά. Έτσι ό,τι υπήρξε και ό,τι υπάρχει, αποτελεί δημιουργική πρόσμιξη διαφόρων ιδεών και πολιτισμών, ακόμα και τρόπων ζωής.
Ήμαστε πάντοτε ανοιχτοί κατά το παράδειγμα του Ρήγα Φεραίου, που ενώ σάλπιζε την επανάσταση των Ελλήνων, οραματιζόταν την μεγάλη οικογένεια των Βαλκανικών λαών. Το ίδιο που κάναμε κι εμείς στην Εθνική Αντίσταση, που αγωνιζόμαστε όχι μόνο για την δική μας ελευθερία αλλά και για την «πανανθρώπινη τη λευτεριά». Και μη μου πείτε ότι επηρεάστηκαν από την ρομαντική άποψη περί έθνους οι φουστανελάδες αγράμματοι ως επί το πλείστον Έλληνες επαναστάτες, όταν το Σύνταγμα της Επιδαύρου στα 1822 διακήρυσσε την ανασύσταση του ελληνικού έθνους αποτελώντας παράλληλα το δημοκρατικότερο Σύνταγμα όλων των εποχών, μιας και είχαν ανοιχτά τα μυαλά τους στις επιρροές της Γαλλικής και της Αμερικανικής ακόμα επανάστασης. Για να ετεροπροσδιοριστούμε θα πρέπει να είμαστε ανίκανοι να αυτοπροσδιοριζόμαστε κάθε στιγμή (ακόμα και σήμερα), ενώ η εθνική μας ταυτότητα υπήρξε και είναι τόσο ισχυρή, ώστε να μην έχουμε ούτε να θέλουμε να έχουμε εχθρούς, για να είμαστε αυτοί που είμαστε. Άλλωστε η βασική εξωτερική μας πολιτική ως τώρα υπήρξε και είναι αμυντική με εξαίρεση την τυχοδιωκτική εκστρατεία στην Τουρκία, που μας κόστισε τόσο ακριβά.
Και γιατί δεν ρωτάτε και μας (όσους επιζήσαμε), που περάσαμε μέσα από το καμίνι της ξένης κατοχής, να σας πούμε από πού αντλούσαμε τη δύναμη και το θάρρος να αναμετρηθούμε ίσος προς ίσον με την τερατώδη Χιτλερική μηχανή θανάτου; Μονάχα με την σκέψη ότι στο βάθος είμαστε ανώτεροι από αυτούς! (Εξ άλλου σʼ αυτό μας βοηθούσε η μετατροπή των εχθρών μας σε μια συμπαγή μάζα αιμοδιψών βαρβάρων). Γιατί; Γιατί ανήκαμε σε ένα Έθνος πολύ ανώτερο απʼ αυτούς στον πνευματικό και πολιτισμικό κυρίως χώρο από τον Αισχύλο και τον Πλάτωνα έως τον Σολομό, τον Παλαμά και τον Καβάφη. Και όσοι είμαστε μορφωμένοι, το ηθικό μας ανάστημα έπαιρνε συνειδητά δύναμη απʼ αυτούς. Όσο για τους αμόρφωτους αλλά γενναίους, αντλούσαν δύναμη όπως οι αγωνιστές του ΄21 από τα «μάρμαρα». Αν όλα αυτά είναι «παραμύθια», τότε ό,τι υπήρξε θετικό και ξεχωριστό ως τώρα, ας πούμε ότι ήταν και είναι «παραμύθι». Τότε για ποιον λόγο θέλετε να το κατεδαφίσετε; Δεν ξέρετε ότι έτσι σκοτώνετε την ψυχή μας; Χάρη στην οποία είσθε κι εσείς σήμερα ελεύθερη;
Όπως ασφαλώς καταλαβαίνετε, για μένα προσωπικά δεν υπάρχει καν ερώτημα «Τι είν η πατρίδα μας;». Για όλους όσους αφιέρωσαν το έργο και κυρίως τη ζωή τους ολόκληρη σαυτή την πατρίδα -και είναι χιλιάδες, εκατομμύρια Έλληνες, επώνυμοι ή ανώνυμοι, νεκροί ή ζωντανοί, δεν υπάρχουν τέτοια ερωτήματα, γιατί αυτοί οι ίδιοι είναι η πατρίδα…
Γι αυτό σας παρακαλώ και εύχομαι να λάβετε σοβαρά υπʼ όψιν την μαρτυρία ενός ελεύθερου Έλληνα και να σταματήσετε αυτή την εκστρατεία, που μόνο δεινά μπορεί να φέρει στον ήδη δοκιμαζόμενο λαό μας.
Σας χαιρετώ,
Μίκης Θεοδωράκης
ΥΓ. Επειδή θεωρώ ότι με την απάντησή μου αυτή μου δόθηκε η ευκαιρία να αναπτύξω ορισμένα ουσιαστικά επιχειρήματα στην προσπάθειά μου να διαφωτίσω όσο γίνεται πληρέστερα τον ελληνικό λαό για τα κίνητρά μου στον αγώνα που ξεκίνησα και συνεχίζω, είμαι υποχρεωμένος να την δημοσιεύσω στο διαδίκτυο, όπως έκανα έως τώρα, δεδομένου ότι τα ισχυρά ΜΜΕ προς το παρόν αποφεύγουν ακόμα και να αναφερθούν στις απόψεις μου καταφεύγοντας ως συνήθως σε ύβρεις…Αυτό θα πει ελευθερία τύπου!
========
Εγω τι αλλο να σχολιασω απο το τι λεει το συνταγμα του ελληνικου κρατους
"Η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Κράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Ελλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες."
Υπαρχει κανεις που αμφιβαλλει ακομα πως η ελλαδα ειναι η μονη χωρα στην ευρωπη με εγχωρια τρομοκρατια?
Υπαρχει κανεις που αμφιβαλλει πως η τρομοκρατια αυτη υπαρχει μονο και μονο γιατι επιτρεπουμε ακομα την υπαρξη της ιδεολογιας της ακρας αριστερας?
Με ευκαιρια το τρομοκρατικο χτυπημα στη βουλη απο τους πυρηνες της φωτιας ακολουθει και το κειμενο της προκυρηξης
Τα συμπερασματα δικα σας...
Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ
"...αυτή είναι η νεκρή χώρα αυτή είναι του κάκτου η χώρα εδώ τα πέτρινα είδωλα σηκώνονται, εδώ λαμβάνουν την ικεσία ενός χεριού νεκρού ανθρώπου κάτω από το σπίθισμα σβησμένου άστρου...
...μεταξυ ιδέας και πραγματικότητας μεταξύ κινησης και δράσης πέφτει η σκια μεταξύ αντίληψης και δημιουργίας πέφτει η σκιά
η ζωή είναι πολύ μακριά
μεταξύ πόθου και σπασμού μεταξύ δύναμης και ύπαρξης μεταξύ ουσίας και πτώσης πέφτει η σκια γιατί δικό σου είναι το βασίλειο γιατί δική σου είναι η ζωή γιατί η ζωή είναι δική σου δική σου
αυτός είναι ο τρόπος που τελειώνει ο κόσμος όχι με ένα λυγμό αλλά με ένα πάταγο..."
(μεταστροφή ποιήματος του Τ.S. Eliot για τον Γκάι Φοκς που επιχείρησε να ανατινάξει το Βρετανικό κοινοβούλιο)
Αν ακούγεται αδιανόητο στις μέρες μας, να μιλήσει κανείς ενάντια στη δημοκρατία χωρίς να χαρακτηριστεί συντηριτικός ή φασίστας είναι γιατί η προπαγάνδα κατοικεί στα σπίτια και στο μυαλό των υποτελών της. Κατα τα άλλα ο δημοκρατικός ολοκληρωτισμός δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τα προηγούμενα απολυταρχικά καθεστώτα. Η οικογενειοκρατία, τα μεγάλα τζάκια, οι αυλικοί, οι ευννοούμενοι, οι επιχειρηματίες, οι μεσάζοντες, οι εργολάβοι και οι εκδότες εξακολουθουν να διοικούν τη κοινωνική ζωή ενώ από τα "κάτω" ο λαός παραμένει πάντα αδικημένος αλλά και πάντα πρόθυμος να "ξεγελαστεί".
Η κοινωνία παθητικά εξακολουθεί να τους ανέχεται και ταυτόχρονα επιθυμεί να βρεθεί στη θέση τους. Η φιλοδοξία του εύκολου πλουτισμού, της θεαματικής κοινωνικής ανέλιξης, της επαγγελματικής καριέρας, της ιδιοκτησιακής αποκατάστασης, της ασφάλειας των αντικειμένων και των διπλοκλειδωμένων πορτών είναι η υπόσχεση της δημοκρατικής ευημερίας. Έτσι οι εθελόδουλοι υποτελείς παραδίδονται στον ολοκληρωτισμό της καπιταλιστικής κυριαρχίας σε δημοκρατικό φόντο. Η εκμετάλλευση της εργασίας και της ζωής εντατικοποιείται, οι κοινωνικές ανισότητες διευρύνονται, οι αστυνομίες του κόσμου στρατιωτικοποιούνται, το θέαμα κυβερνά και η εξαθλίωση υλική και άλλοτε διαννοητική και συναισθηματική είναι η επιλογή των υποτελών. Τα περισσότερα δεν είναι καινούργια. Πάνω κάτω αυτός ήταν ο πίνακας της κοινωνικής ζωής των ανθρώπων υπό τον ζυγό της οποιασδήποτε εξουσίας. Σήμερα όμως η δημοκρατία χρυσώνει το κάδρο. Η δημοκρατία είναι το πραξικόπημα που δεν "κατεβάζει" τα τανκς στους δρόμους αλλά τις τηλεοπτικές κάμερες και τα μικρόφωνα των δημοσιογράφων. Η δημοκρατία διοικεί με τη δύναμη της προπαγάνδας της. Έτσι η εργασία προστατεύεται από το σύνταγμα ως υπέρτατο δικαίωμα, οι κοινωνικές ανισότητες είναι το επίτευγμα της ελευθερίας της αγοράς και του ανταγωνισμού, η αστυνομία προστατεύει και υπηρετεί το κοινωνικό αίτημα της ασφάλειας, το θέαμα είναι ο υπερασπιστής της ελευθερίας έκφρασης και η εξαθλιωση μπορεί να χτυπήσει την πόρτα του διπλανού σου, αλλά όχι τη δική σου οπότε μην νοιάζεσαι... Τώρα πλέον εν μέσω των κατασχεμένων αυτοκινήτων, των ατελείωτων ουρών διαμαρτυρίας στο ΙΚΑ, των βασανιστηρίων στα Α.Τ, των καινούργιων προσφορών κινητής τηλεφωνίας, των επίπεδων οθονών, των επιδομάτων ανεργίας, των ψυχολογικών προβλημάτων και της μοναξιάς, των εθνικιστικών εξάρσεων υπερηφάνειας και των απλήρωτων δόσεων, επισφραγίζεται το νέο κοινωνικό συμβόλαιο της δημοκρατίας στις δυτικές μητροπόλεις. Και το βασικότερο, όλα αυτά δεν έγιναν με το ζόρι ούτε κάτω από τις εντολές των στρατηγών κάποιας χούντας. Πρόκειται για " μεγαλειώδεις κατακτήσεις του λαού". Για αυτό υποστηρίζουμε πως η δημοκρατία είναι η τεχνική και η επιστήμη της εξουσίας να μη γίνεται αντιληπτή ως καταπίεση. Ο καπιταλισμός είναι το αφεντικό και η δημοκρατία ο εκπρόσωπος τύπου. Δεν είμαστε αφελείς να θεωρούμε πως οι " τριακόσιοι εκλεκτοί του λαού" κάνουν κουμάντο στην πραγματικότητα. Προφανώς αποτελούν τους διαχειριστές ισορροπιών ,τους κομιστές κρατικών επιταγών "τους κυρίους και κυρίες επί των τιμών". Άλλωστε οι περισσότεροι απο αυτούς δεν είναι να τους παίρνει κανείς στα σοβαρά. Πρωταρχικός ρόλος της δημοκρατίας είναι να λειτουργεί ως προκάλλυμα της κτηνώδους μηχανής του καπιταλισμού. Αποτελεί την βιτρίνα του συστήματος στα πρότυπα της οικονομίας της νύχτας και των μαφιόζων. "Ξεπλένει το βρώμικο χρήμα", κρατάει "καθαρό το προφίλ", φροντίζει να "πληρώνονται" όλοι απο τον παρκαδόρο μέχρι τον τραγουδιστή, διαθέτει ένα στρατό μπράβων , απο την επίσημη αστυνομία μέχρι τους παρακρατικούς πράκτορες της και οι πελάτες της ( ο περήφανος λαός ) πληρώνουν πάντα στην ώρα τους.
Σε αυτό το σημείο θα ήταν λάθος απο την πλευρά μας αν παραλείπαμε να αναφερθούμε στον αναβαθμισμένο ρόλο των δημοσιογράφων σε αυτο το νταραβέρι. Τώρα πλέον στην δημοκρατία των ημερών μας, την παραδοσιακή μεσολάβηση των πολιτικών κομμάτων, ανέλαβαν πλέον τα media. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός, πως το ολοένα και μεγαλύτερο κύμα στελέχωσης πολιτικών αξιωμάτων γίνεται απο πρώην μεγαλοδημοσιογράφους ( Ρουσσόπουλος, Παναγιωτόπουλος, Καννέλη, Ευθυμίου, Ντινόπουλος κ.α.). Αποτελεί μια ανασύνθεση της επικοινωνιακής στρατηγικής της δημοκρατίας. Πλέον η σύμπλευση πολιτικών και δημοσιογράφων είναι σαφής. Μπορεί στα δελτία ειδησεων και στις ενημερωτικές εκπομπές η ρητορική τους να διαφέρει, ανάλογα με το ποιός μιλάει και ποια συμφέροντα εξυπηρετεί, όμως πάντα αποτελεί κοινή συνισταμένη η δικαίωση και η υπεράσπιση του δημοκρατικού συστήματος. Όλες οι κουβέντες και οι διαξιφισμοί καταλήγουν εκεί. Μάλιστα για να το επιτύχουν καλύτερα εποινοούν έναν φανταστικό διάλογο μεταξύ πολιτικών και κοινωνίας με τους δημοσιογράφους διαμεσολαβητές. Για αυτό το λόγο χρησιμοποιούν την αλήθεια της δημοκρατικής "κοινής γνώμης". Επικαλούνται την κατασκευή μιας "ακλόνητης" πλειοψηφικής αλήθειας που κανείς δεν τολμάει να αμφισβητήσει. Την αλήθεια των γκάλοπ, των δημοσκοπήσεων, των αριθμών. Έτσι η κοινή γνώμη γίνεται πελάτης των κομμάτων και τα κόμματα πελάτες της. Με αυτόν τον τρόπο πολιτικοί και δημοσιογράφοι διαμορφώνουν τις κοινωνικές σχέσεις, τις ορίζουν και τις μεταλλάσουν κατα βούληση. Παράλληλα αντιστρέφονται οι σχέσεις αφού τα γκάλοπ και οι δημοσκοπήσεις που υποτίθεται πως προήλθαν απο την κοινωνία τελικά επιστρέφουν σε αυτήν , μέσω του θεάματος ,καθορίζοντας την. Έτσι ο λαός έχει πάντα δίκιο όπως και ο πελάτης.
Σε αυτήν την ιδιότυπη πελατειακή σχέση η δημοκρατία σε συμμαχία με τα media διαμορφώνει τις κοινωνικές συμπεριφορές. Ιδιαίτερα στις μέρες μας υπάρχει μια επέκταση τηςεπιδήμιας κατανάλωσης φόβου. Απο την μια οι αμερικανοαναθρεμμένοι υπάλληλοι του υπουργείου αστυνομίας με τις ευφάνταστες δηλώσεις και τις διαρροές για τους αδίστακτους τρομοκράτες και απο την άλλη οι καυστικοί τίτλοι και τα ρεπορτάζ των δημοσιογράφων "για έξαρση της εγκληματικότητας" και για "βια και ανασφάλεια". Υπο αυτό το πρίσμα στριμώχνουν διαφορετικές περιπτώσεις και αντιθετικά μεταξύ τους γεγονότα όπως, ληστείες τραπεζών με τσαντιές, εμπρηστικές επιθέσεις με ξεκαθαρίσματα λογαριασμών της νύχτας, απαγωγές πλουσίων με κυκλώματα πορνείας και trafficking , επικύρηξη των 3 συντρόφων με επίκύρηξη των επίδοξων δολοφόνων της Κούνεβας...
Με αυτόν τον τρόπο αναστηλώνεται το αίτημα για ασφάλεια και παράγεται η ιδεολογία του τρόμου. Αναφέρουμε αυτα τα παραδείγματα, γιατι με αυτά ως οδηγό μπορούμε να αντιλήφθούμε ένα ποσοστό της λειτουργίας της δημοκρατίας. Όλες οι παραπάνω δηλώσεις και εξαγγελείες στην πραγματικόττητα δεν γίνονται για να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα της "εγκληματικότητας". Εν μέρει η "εγκληματικότητα" εξυπηρετεί ορισμένα κρατικά συμφέροντα. Ο στόχος λοιπόν δεν είναι ακριβώς ούτε η ασφάλεια ούτε η τάξη αλλά η θεαματική της αντανάκλαση. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με την δημοκρατία. Όταν ο θεσμικός υπουργός αστυνομίας δηλώνει οτι δεν θα μετατρέψει την αθήνα σε αστυνομοκρατούμενη πόλη, όταν συναντιέται με φορείς της τοπικής αυτοδιοικησης για το ζήτημα της εγκληματικότητας και όταν ισχυρίζεται πως τα αστυνομικά τμήματα και η βουλή ήταν και θα παραμείνουν "αφύλακτα" υπερασπιζόμενος έτσι τις ελευθερίες της δημοκρατίας, απλά δεν λέει την αλήθεια. Γιατί στην πραγματικότητα η δημοκρατία είναι η θεαματική αντανάκλαση και το υποκαταστατο της ελευθερίας. Δεν μπορεί να υπάρξει καμιά ελευθερία όσο υπάρχει δημοκρατία.
Βέβαια πέρα απο αυτά τα κόλπα και τις τεχνικές ακόμα και αν ίσχυε η δημοκρατία στην ουσία της, δεν θα καταλαβαίναμε ποτέ το αξίωμα, που επικαλείται το "αντικειμενικό" δίκιο των πολλών. Η ιστορία έχει δείξει οτι δεν πρέπει να έχουμε καμια εμπιστοσύνη στην άποψη της μάζας. Οι ανθρωποι που οικειοθελώς υιοθετούν για τον εαυτό τους τον όρο του "λαού" και μιλάνε ως κομμάτι του "εμείς ο λαός τα πληρώνουμε όλα", εγκαταλείπουν κάθε δημιουργική αυτοπεποίθηση και αφήνωνται στα πλανέματα των αρχηγών τους. Αυτός είναι ο λαός. Μια θορυβώδης μάζα με κατεβασμένο κεφάλι, ακατάπαυστη γκρίνια, κακομοιριά και ψυχολογία όχλου που υποβιβάζει την ζωή σε μια επαναλαμβανόμενη λειτουργία και ακολουθία κανόνων. Δεν υπάρχει κανένας ικανός λόγος να σεβόμαστε την κρίση του και τις επιλογές του. Επιθυμούμε έναν κόσμο που ο καθένας ατομικά θα αναλαμβάνει τις ευθύνες του, θα επικοινωνεί την σκέψη του, θα ανταλλάσει επιχειρήματα, θα έχει το θάρρος της άποψης του ακόμα και αν αμφησβητείται απο την πλειοψηφία , χωρίς να κρύβεται πίσω απο εκπροσώπους και διαμεσολαβητές.
Ο ψηφοφόρος στην δημοκρατία δεν είναι ποτέ ικανοποιημένος με την ζωή του και το περιβάλλον του. Έχει πάντα παράπονο με κάτι, αγανακτεί, θυμώνει και διαμαρτύρεται, αλλά κάθε 4 χρόνια τυλίγει την συνείδηση του σε ένα ψηφοδέλτιο και στηρίζει για μια ακόμη φορά το σύστημα. Αναβάλλει καθοριστικές αποφάσεις για την ζωή του ως τις επόμενες εκλογές, πιστεύωντας πως κάποιος πιο κατάλληλος , πιο σωστός και πιο δίκαιος απο τον προηγούμενο θα έρθει στα πράγματα. Ουσιαστικά αρνείται πεισματικά να παραδεχθεί οτι κανείς δεν είναι πιο ικανός απο τον ίδιο να διαχειριστεί την ζωή του, γιατι αλλιώς θα έρθει αντιμέτωπος με το κενό της ζωής του, τα χρόνια της παραίτησης, μια ολοκληρη ζωή αιχμαλωσίας και θα πρέπει να παραδεχθεί οτι ήταν σκλάβος. Οτι υπήρξε θύμα πλάνης και κανείς ποτέ δεν είναι πρόθυμος να υποβιβάσει έτσι τον εαυτό του παραδεχόμενος κάτι τέτοιο. Προτιμάει πάντα να φταίνε οι άλλοι, οι ανίκανοι πολιτικοί, οι ξένοι, οι τρομοκράτες παρά οι ίδιος. Κανείς δεν προσβάλει τον μικροεγωισμό του, παρόλο που τον υπόλοιπο καιρό, αφήνει να του τον ποδοπατάει το σύστημα. Το ζήτημα όμως για εμάς είναι η αμφισβήτηση και η ρήξη με κάθε εξουσιαστικό σύστημα όσο φιλελευθερό και αν παρουσιάζεται. Αντιλαμβανόμαστε οτι η δύναμη για την διαχείριση των ζωών μας βρίσκεται μέσα μας και ανήκει σε εμάς το να αποφασίσουμε πως θα ζούμε. Κάτι που ο ψηφοφόρος αρνείται να αντιληφθεί.Την δύναμη του εαυτού του να υπερβεί τους φραγμούς που του τίθονται, τις απαγορεύσεις, τις ηθικές αξίες, τα ιδανικά και να ορίσει το εγώ του εκεί που θέλει ο ίδιος. Συνεπώς εμείς θεωρούμε οτι ο ψηφοφόρος είναι υπεύθυνος σε μεγάλο βαθμό για ότι του συμβαίνει καθώς είναι οι αποφάσεις ζωής και οι επιλογές του που διαιωνίζουν την καταστασή του.
"...Όλα αυτά που τρομάζουν είναι απότοκα του συστήματος και αυτός που προκαλεί τον τρόμο, είναι ο ψηφοφόρος μέσα μας, που συντηρεί το σύστημα..." (απόσπασμα συνέντευξης του φυλακισμένου Β. Στεφανάκου)
Μέσα σε όλα αυτά το νέο αντάρτικο πόλης "... δεν είναι μια ξερή πολιτική πρόταση, αλλα η επαναστατική διάσταση του υπαρξιακού ανθρώπινου προβλήματος. Η μετάβαση στην παράνομη δράση, ανατρέπει τα όρια της μίζερης ρουτινιάρικης επιβίωσης και πραγματώνει ένα επαναστατικό "είναι"..." (Ομάδα Επαναστατικής Διεθνιστικής Αλληλεγγύης Χρήστος Κασσίμης). Το να ξεκινάς να μάχεσαι σημαινει να πάψεις να βλέπεις τον εαυτό σου με τα μάτια του συστήματος, να μην αφήνεσαι πλέον να σε καθορίζουν οι καταναγκασμοί, να απελευθερωθείς απο τον φόβο. Αυτή η άμεση ανάγκη για απελευθέρωση μπορεί να βρεί τον εαυτό της μέσα στις αντάρτικες ομάδες και στις επαναστατικές συμμαχίες. Είναι λογικό πως ο εχθρός αντιμετωπίζει αυτα τα εγχειρήματα χρησιμοποιώντας την γλώσσα του ψεύδους και της συκοφαντίας. Δεν μας κάνει εντύπωση πως για μια ακόμα φορά η προπαγάνδα της δημοκράτιας καταφεύγει σε φτηνά τεχνάσματα όπως η "θεωρία των συγκοινωνούντων δοχείων". Η υποτιθέμενη ύπαρξη ενος κεντρικού διευθυντηρίου, οι μεγάλοι αρχηγοί, ο εξιδικευμένος κατασκευαστής βομβών και το κοινό επαναστατικό ταμείο, θέλουν να απομονώσουν το νέο αντάρτικο και να το παρουσιάσουν ως έργο μιας σκοτεινής κλίκας ανθρώπων με ύποπτες διασυνδέσεις. Τα πράγματα όμως στην πράξη είναι πιο απλά. Αρκεί η συνείδηση και η αποφασιστικότητα κάποιων ανθρώπων να τερματίσουν τη συνήθεια της επιβίωσης, να περάσουν απο την αντίσταση στην επίθεση, να θέσουν το ζήτημα της απελευθέρωσης, όχι στο αόριστο μέλλον για τις επόμενες γενιές , αλλά στο διαρκές εδώ και τώρα για τους εαυτούς τους και έτσι δημιουργείται μια αντάρτική ομάδα. Αλλά ο αντίπαλος θέλει να επαναλαμβάνεται η ιστορία ως φάρσα. Η "θεωρία των συγκοινωνούντων δοχείων" είναι καρμπόν αντιγραφή της τεχνικής της μεταπολιτευτικής "θεωρίας των σταγονιδίων". Τότε το ψέμα έλεγε, πως στις αντάρτικες ομάδες και στις κοινωνικές συγκρούσεις της εποχής συμμετείχαν χουντικοί και φασίστες με σκοπό την αποσταθεροποίηση της δημοκρατίας για την επάνοδο της χούντας. Και τότε υπήρχαν " σκοτεινά κέντρα αποφάσεων και κοινά διευθυντήρια". Είναι πάγια τακτική του κράτους, όταν δεν θέλει να αναγνωρίσει κάτι, να το "εξηγεί" στην κατεύθυνση που επιθυμεί το ίδιο. Η εξουσία κάνει παραχάραξη της ιστορίας επιδιώκωντας να εμποδίσει την διεύρυνση της πρακτικής του αντάρτικου. Γιατί είναι πλέον φανερό πως η ύπαρξη ενός διάχυτου αντάρτικου δικτύου σε όλη την ελλάδα, με παλιές και νέες αναρχικές εμπρηστικές οργανώσεις, με καταδρομικές εφόδους στο κέντρο των πόλεων , όπως πραγματοποιήσε το Δεκέμβρη , η οργάνωση Αναρχικοί της Πράξης στην Καβάλα, αποδεικνυεί οτι στην ελληνική καπιταλιστική επικράτεια τα μετόπισθεν δεν θα είναι ποτέ πια ασφαλή.
Στα πλαίσια αυτής της στρατηγικής το βράδυ του Σαββάτου 9 Ιανουαρίου τοποθετήσαμε εκρηκτικό μηχανισμό στο προαύλιο της βουλής, δίπλα στο μνημείο του άγνωστου στρατιώτη. Δυο σύντροφοι προσέγγισαν το προάυλιο ενώ άλλοι δυο βρίσκονταν ως ομάδα υποστήρηξης στην ευρύτερη περιοχή. Οι δυο μπάτσοι που ήταν σε απόσταση 8 περίπου μέτρων απο το σημείο που αφέθηκε ο μηχανισμός και κάθονταν για αρκετή ώρα εκεί, δεν μας προβλημάτισαν και προχωρήσαμε στην τοποθέτηση του. Όσον αφορά το "απόρθητο" του μέρους, απαντάμε πως η αποφασιστικότητα, το σχέδιο και η φαντασία οπλίζουν τους επαναστάτες να κατορθώνουν αυτό που παρουσιάζεται ως "ακατόρθωτο". Ένα επιβλητικό, βασιλικής "καταγωγής", κτίριο, ο ναός της δημοκρατίας, περιβαλλόμενο απο τα πιο σύγχρονα συστήματα παρακολούθησης και μεγάλο αριθμό αστυνομικών δεν στάθηκαν εμπόδιο στην επιλογή μας. Να προσβάλλουμε δηλαδή αυτό το σύμβολο, το κύρος της δημοκρατίας χωρίς κανένα ηθικό ενδοιασμό. Κάθε μέρος έχει το τρωτό του σημείο και η ικανοποίηση να το βρίσκουμε δεν θα μειωθεί ποτέ. Τώρα όσον αφορά το επικοινωνιακό παιχνίδι της μη μετακίνησης των ευζώνων απο τον χώρο της επίθεσης, ως μια ηρωική πράξη, είναι τουλάχιστον ανακριβές. Προφανώς η αλήθεια που γνωρίζουμε τόσο εμείς οι ίδιοι όσο και ο εχθρός είναι πως υπήρξε η μετακίνηση τους στο υπερυψωμένο προάυλιο της βουλής πρίν απο την έκρηξη ωστε να έχουν την κατάλληλη κάλυψη. Γνωρίζουμε όπως γνωρίζουν και οι πυροτεχνουργοί της αστυνομίας πως οποιοσδήποτε έμενε σε ακτίνα δέκα μέτρων στην καλύτερη περίπτωση θα είχε απλώς τραυματιστεί.
Τέλος θέλουμε να επισημάνουμε πως μετά απο περίπου 4 μήνες απο την υποτιθέμενη εξάρθρωση μας παραμένουμε πασιφανέστατα ενεργοί. Η επικοινωνιακή φιέστα ύστερα απο έφοδο σε φοιτητικό σπίτι μέσα στο οποίο δεν βρέθηκε απολύτως τίποτα που να συνδέει την οργάνωση μας με αυτό, φανερώνει την εκδικητική τάση του συστήματος. Άνθρωποι στοχοποιούνται, άλλοι προφυλακίζονται και οι διώξεις δεν έχουν τέλος ,βάση της πολιτικής τους ταυτότητας χωρίς κανένα στοιχείο σύνδεσης με εμάς. Η οργάνωση μας δεν υπέστη κανενός είδους πλήγμα, αντίθετα ενδυναμωνόμαστε διαρκώς στα πλαίσια της Επαναστατικής Εξέλιξης. Έτσι και αλλίως οι πράξεις μας μιλάνε απο μονές τους. Απέναντι στην δημοκρατία δεν θα δείξουμε κανένα σεβασμό αλλά οργή και επίθεση.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΔΙΑΚΟΠΗ ΤΩΝ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΕΩΝ ΤΩΝ 3 ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΥΣΗ ΤΩΝ ΔΙΩΞΕΩΝ ΑΤΟΜΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΗΓΟΡΗΘΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΜΑΣ
Η ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΗΣ ΟΜΗΡΙΑΣ ΤΟΥΣ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΑΝΟΙΚΤΗ ΑΦΟΡΜΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΘΕΣΕΩΝ ΜΑΣ
Δεν ξεχνάμε τους Αντάρτες Πόλης και τους Ανυποτακτους Μαχητές που έχασαν την ζωή τους στον αγώνα ενάντια στο σύστημα για αξιοπρέπεια και ελευθερία τον Χ.Κασσίμη, Χ. Τσουτσουβή, Μ. Πρέκα, Χ. Μαρίνο, Χ. Τεμπρεκίδη.
Στέλνουμε την αλληλεγγύη μας στον Αντάρτη Δημήτρη Κουφοντίνα που βρίσκεται φυλακισμένος στα λευκά κελιά της δημοκρατίας.
ΑΝΤΑΡΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΕΡΡΟΡΙΣΤΩΝ - ΣΥΝΩΜΟΣΙΑ ΠΥΡΗΝΩΝ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
Αντε και καλη χρονια με την αριστερα να τροφοδοτει ακομα τον τρομο στη ζωη μας...
Βρηκα μια ωραια συλλογη με ιδεολογικοπολιτικα ανεκδοτα τα οποια και προσφερω με αγαπη σαν δωρο στην αριστερα να εχει και να χερεται...
Δυστυχως ειναι στα αγγλικα και με μεταφραση θα εχαναν την μιση τους αξια..
Remembering a great Pres! Its hard to get an automobile in the soviet union. They are owned mainly by elite bureaucrats. It takes an average of 10 years to get a car. 1 out of 7 families owned automobiles. You have to go through a major process and put the money out in advance. so this man did this and the dealer said "okay in 10 years come get your car." "Morning or afternoon?" The man replied. "well what difference does it make?" Said the dealer. "The plumber is coming in the morning."
In another car incident, Gorbachev was late from getting to the Kremlin from his house. He told the chauffer, "Look we are running late so let me drive. I insist." So He told the Chaufer to get in the back and he drove. Meanwhile the police were given strict orders to ticket anyone speeding no matter how important. So they were speeding down Moscow and two motorcycle cops pulled them over but didn't ticket him after he saw who it was. He goes back to the station and talks about it and was asked, "Why didn't you ticket him? "Too important." "Who was it?" "I didn't recognize him, but his driver was Gorbachev!"
Castro was making a speech to a large assembly. Someone out in the crowd said, "peanuts popcorn crackerjack." This happened about 4 times. So Castro gets annoyed and says, the next man who says that gets deported to Miami. The entire crowd stands up and yells, "POPCORN! PEANUTS! CRACKERJACK!"
The Commisar came to the collective farms to see how the harvest was doing and asked a farmer and the farmer said "Oh commrade commisar! If we took all the potatoes, they would reach the foot of God." "Comrade farmer, this is the Soviet Union. There is no God." "Thats okay, there are no potatoes."
Two Russians were walking down the street, one asked the other, "Have we really achieved full communism?" The other said "oh no. Things are about to get worse."
A Russian schoolteacher asks her class for comments about Adam and Eve. One girl replies that they are Russian. The teacher asks the girl why she thinks this. The girl replies, “They have no clothes, no food, and no shelter, but they think they’re in Paradise”.
Some guy go to the KGB and say i lost my parrot
Why dont u bother the local police?
i just want u to know my political ideas have nothing to do with him
An american dog calls his cousins a polish and a soviet dog to come into USA
The american dog shows them stuff and then starts barking until someone comes and gives them food Amazed the other dogs ask him to explain.
So he says to them basically what we do in this country if we bark enough someone will come and give us meat
So the polish dog asks : whats meat?
And the Russian dog replies : whats bark?
A russian and an American were discussing
American says there is alot of freedom in this counrty u guys dont have
Like for example i can go inside the oval office and say to the president of the united states :
President i dont like the way u run this country!! and slam my fist on the table
So the Russian says hey we can do that!!
U can?
Ya i can go into cremlin find general secratery and tell him : i dont like the way the president of the united states is running his country
An archaeologist finds a mummy in Egypt. An international debate starts over how old it could be... Nobody knows, so the mummy is brought to various countries for analysis by different experts...
It is brought to the USA first, the US specialists say, it is 3.000 years old.
Then, the Japanese, precise as usually, find that it is 2.953 years old.
The Russians come with the final result: "The mummy is 2.953 years, 5 months, 2 weeks and 4 days old". Journalists curiously ask how they found this out, the Russians reply: "The mummy was taken to the KGB and he confessed under torture
In a school in the Soviet Union, the teacher talks about the importance of work.
Teacher: "Vladimir, what does your father do? What does he work?"
Vladimir: "He's a doctor!"
Teacher: "Great! Why don't you come here and sit in the first row!"
The kid goes and sits down in the front bench. The teacher continues...
Teacher: "Boris, your father?"
Boris: "He's a university professor!"
Teacher: "Excellent! Come and site in the first row with Vladimir!"
Boris sits down near Vladimir in the first row. The teacher asks Sergey...
Teacher: "Sergey, what does your father do?"
Sergey: "He works at the KGB. Interrogation section."
Teacher: "Oh! Well... Why don't you Vladimir and Boris sit back on your seats and let Sergey come sit in the first row?!"
A Russian citizen is trying to protest against the communist regime, therefore he throws leaflets, papers around on the Red Square in Moscow. KGB agents arrest him and question him, then they observe that there was nothing on the papers, they were all plain white.
The KGB agents ask him why the papers are white, then the prisoner replies: "It's obvious anyway, why should I write it down?"
Mr.Ivanov, a Russian engineer is caught on the streets by the KGB, brought with a black car to the secret headquarters for interrogation...
KGB agents: "Where do you live?"
Mr.Ivanov: "I live on Stalin Street, number 9"
After a few hours he gets beaten up and asked again...
KGB agents: "Where do you live?"
Mr.Ivanov: "I told you, I live at Stalin Street number 9"
He gets beaten up, tortured and thrown into a chamber...
The next day he gets asked again, then beaten up again and so on...
After a week of beating and torturing, the KGB agents think he's crazy and let him go home...
When Mr.Ivanov arrives to his building, his neighbor, and old lady whispers to him: "Psst! Mr.Ivanov! There were a couple of agents here, several times this week, they were asking whether you lived here. But don't worry Mr.Ivanov, I told them I never heard about you!"
A CIA secret agent is sent to the Communist Republic Of Romania to assassinate Nicolae Ceauşescu, the most dangerous dictator of communist Europe.
The agent goes to a public meeting and tries to aim, but... he cannot shoot the dictator. He tries again, again and again, but he cannot do it...
When he returns to the CIA headquarters in Washington, he is asked by his chief what happened.
CIA agent: "Whenever I managed to crawl forward to find myself a good position, tried to aim, but then the whole crowd looked at me and started shouting: SHOOT HIM, SHOOT HIM, SHOOT HIM!"
Russian kid, Boris is asked at the school by his teacher: "Who killed Caesar?"
The kid didn't know...
After class, the teacher talks to her husband, who is a KGB agent, telling him that "Boris says he doesn't know who killed Caesar!"
The next day, Boris is missing from class...
Suddenly, the teacher's husband interrupts the math class, stepping in with 2 other agents, packed-up in black leather jackets.
KGB agent: "I know who killed Caesar!"
Teacher: "What...Oh, really? Who?"
KGB agent: "Boris with his father!"
Teacher: "What??!"
KGB agent: "They konfessed!
S: "I need to sow potatoes. Stop. But I have no one to plow the garden. Stop."
A: "Don't. Stop. There is a machine gun buried in the garden. Stop."
S: "The Tcheka came yesterday. Stop. They dug the whole garden upside down. Stop"
A: "Now you can sow potatoes. Stop."
A cartoon appeared in Krokodil one year showing a huge, totally automated factory turning out thousands of signs that all said "Elevator Out Of Order".
Three cell mates have a chat.
- Why are you here? - I criticized Radek. You? - I praised Radek. And you? - I'm Radek.
At midnight, a Soviet couple was wakened by abrupt noise from the corridor, followed by a sudden bell ring and someone's heavy knocking at the doors.
Terrified, the husband went to answer the doors. He came back to bed all overjoyed:
- Everything is fine, honey! It's only a fire!
God appears to world leaders and tells them that the world will end in the year 2000.
Reagan returns home and tells his people: -I have 2 bad news: God is pissed and in the year 2000 we're all going to die.
Gorbachev does the same: -I have 2 bad news: First, God exists. Second, in the year 2000 we're all going to die.
Ceausescu returns home and issues a communique: -I have 2 good news: First, God has recognized me as the leader of the Romanian Socialist Republic. Second, in the year 2000 we'll get rid of both the Americans and the Russians.
A Romanian enters a food store. -Where is the oil? Where is the flour? Where is the sugar? Where are you taking me?
An American visiting Bucharest asks a citizen why he is waiting in a queue. -There's meat! -Strange, the American says. Back home you walk in, choose, pay and leave. -You're outdated. We had that system 45 years ago.
-Did you hear that the Romanian Socialist Republic and the German Federal Republic have signed an agreement on building a 6-lane highway between Bucharest and Frankfurt? -?! -Yeah, three lanes from Bucharest to Frankfurt and three high-speed lanes.
After dying Ceausescu chooses to enter a socialist hell. Why? Well, when they have the tar they lack the coal, when they have the coal, they're short of tar and when they have everything the devils are holding party meetings.
-Gigel, what's you father? -He's a party activist. -And your mother? -Oh, she doesn't work either!
-Bula, what is your solution for this economic crisis? -Declare war on the Americans and surrender!
Stalin is delivering a speech to the Party Congress. Suddenly someone sneezes.
- Who's just sneezed?
No answer.
- Execute the first row. Who's sneezed, I ask you?
No answer.
- Execute the second row. So who of you has just sneezed?
Finally a shaking man raises and utters feebly:
- It's me, Comrade Stalin.
- Bless you! Now, back to the topic...
In a cell, 1935.
- How many years have you got? - Twenty five. - What for? - I'm innocent! - Liar! Innocent get only ten! [1]
A report reached Stalin: They found a man in Moscow that looked exactly like him.
- Shoot him at once! - Stain ordered. - Comrade Stalin, wouldn't it be better to just shave his mustache? - Yezhov (Chief of the NKVD) replied. - Right. Shave his mustache at once! Then shoot him!
-Mr Brezhnev, do you like jokes about yourself? -Yes, as a matter of fact I collect them. -How many do you have? - Two and a half prison camp.
1937. On the occasion of the 100th commemoration of Pushkin's death, a contest for a Pushkin's statue was held. Three prizes were awarded.
The third prize featured Stalin reading a Pushkin's poem.
- Historically correct - Stalin said, but politically incorrect. I should have read a party document, not a poem.
The second prize went to a statue of Pushkin reading a book of Stalin.
- Politically correct - Stalin commented, but historically incorrect. My books were not available at Pushkin's time.
Finally, the first prize was awarded to a statue of Stalin reading a book by Stalin.
- Hello! Is this the NKVD? - Yes. What happened? - My parrot's got loose. - So what? - If you found it, please make a note in the protocol that I have nothing to do with its political viewpoints!
After WWII, many Armenians decided to come back to the Armenian Soviet Republic. Two brothers planned it this way: The older brother would go first, and if he felt it would be safe for the younger to immigrate he would write him a letter with blue ink, otherwise the letter would be written with red ink.
A few months later, the younger brother received a letter from the USSR, written in blue ink: "Everything here is so fantastic! I've been granted a house, a wonderful job and have all things I desire. To be honest there are some minor inconveniences, but they are absolutely insignificant. For instance: It's impossible to obtain red ink."
At a political class, Rabinovitch asked the instructor:
- Comrade instructor, if everything in our country is so fantastic, then why there is no butter in stores?
- Comrade, that's an interesting subject. I'll answer you at the next class.
The next day, a fellow student raised his hand during class.
- Comrade instructor, I'd like to have a question. - I know, I know, you also want to know where the butter is? - No, I'd like to ask where is Comrade Rabinovitch.
Romania, shortly after the end of WWII. An old clueless lady sees Stalin's portrait hanging on a wall:
-Who is this guy? -He's the man that saved us from the Germans, granny! -He did? Well, God bless him, maybe he will save us from the Russians too!
Now this is a true story.
In 1972 at an Ambassadorial function in the Spain. The Russian, American and French Ambassadors got to chatting over a few cocktails.
It was soon determined that each had previously represented their Country at an International level at sport.
As it turned out, the Russian Ambassador had represented the USSR in speed skating at the 1956 Winter Olympics at Cortina in Italy. He finished out of the medals.
The French Ambassador had been the goal keeper of the 1958 World Cup where France jagged a 6-3 victory over West Germany to make third place. An event that in the course of 20th Century history, still left France lagging two down
The US Ambassador was a member of the 1953 New York Yankees Team that won the World Series.
After a few more cocktails and the individual merits of various sports and systems of government had been examined it was agreed that the next day they would have a foot race over 100 yards.
At 9.00 the next morning three seedy Ambassadors lined up for the start. The pace was not fast but the contest was real.
The US Ambassador was never headed. The Frenchman hauled in the Russian in the last few paces. The result: US Gold, France Silver and the USSR Bronze.
The next day Agence France-Presse reported as follows:
Yesterday in Spain a footrace was held between Ambassadors. It was won by the US, France was second and the USSR third.
Reuters reported:
Yesterday in Spain a footrace was held between Ambassadors. The US Ambassador in an outstanding performance overpowered his French rival. The gallant Frenchman in turn, completely humiliated the Soviet competitor.
Tass reported:
Yesterday in Spain a footrace was held between Ambassadors. The USSR Ambassador came third. The US Ambassador was third from last and the Frenchman second from last.
"Capitalism is on the very verge of an abyss."
"Socialism is always one step ahead of capitalism."
During the bad old days of the Cold War, a British, an American, a Russian spy are all stationed in Vienna. One day, after much debate and arguing, they decide to sort out what intelligence agency is the best by releasing a white rabbit near a forest and see how much time it takes to catch him back.
They release the rabbit a first time, and after giving it enough head start the American spy goes after it. Half an hour later, he comes back with the rabbit.
"How did you do it?" ask the others.
"This rabbit, however small, can be tracked by a recon satellite. It was very easy to discover where it had been, and to find its hiding place. See, the CIa is clearly the best agency"
They release the rabbit a second time, and this time, the British agent goes after it. Twenty-five minutes later, he brings back the rabbit.
"How did you do it?" ask the other two.
"Well, even a rabbit cannot go fully unnoticed. There always are witnesses, people who see or hear your target. That proves Mi-6 is the best agency"
They release the rabbit a final time, and the Russia goes after it. Twenty minutes go by. Nothing. Thirty minutes. An hour.
"It's not normal" says the British spy "let's see what happened"
After rummaging through the woods for some time, they finally hear cries of rage coming from a small clearing. They run there, and discover their KGB colleague frantically hitting a donkey with a club.
"Confess you're the rabbit! Confess you're the rabbit!"
At a political economy class, students asked the instructor:
- Will there still be money under communism?
- Comrades, the Yugoslav revisionists say there will be, whereas the Chinese orthodox preach that there won't. We approach the issue in a dialectic way: Some individuals will have money, and some won't.
A question was sent to Radio Yerevan: - What is the main superiority of the Soviet system over others? - The Soviet system is fully capable of solving complex difficulties which are completely unknown to other systems.
The train of Communism is chugging down the track when it suddenly stops for no apparent reason. The Communist leaders meet in their compartment and debate what is to be done. Trotsky speaks first and says "Comrades, there is nothing to be concerned about. Our friends, the workers of the West will come to our aid and we'll be moving again shortly." They wait, but nothing happens. Then Stalin speaks up, "There has obviously been a case of wrecking and sabotage here. Let's shoot the engineer and his assistant as an example and make the coal loader the engineer". So they shoot the engineer and his assistant and put the coal loader in charge, but still no change. Then Khrushchev speaks up: "It was obviously an error on comrade Stalin's part to shoot the engineer and his assistant. We must rehabilitate these innocent victims and then everything should be ok". So they rehabilitate the engineer and his assistant, yet the train still does not move. Brezhnev pipes up: "Comrades, let us just close the curtains. If we stop paying attention, the train should start again on its own." So the draw the curtains....and still the train does not move. Then they ask comrade Gorbachev: "Mikhail Sergeevich, what do you think? ......Mikhail...Mikhail?.....where did he go?" He is nowhere to be seen. Suddenly one of the passengers comes into the compartment and says: "Comrades, comrade Gorbachev is outside trying to push the train!"
Chukchi comes into a store: "do you have colour TVs" Seller: "Yes, we do" Chukchi: "I'll take a green one"
- What was before: chicken, or eggs? - Before there were both chicken and eggs.
A factory worker entered a butcher shop. No queue. Everything was perfectly clean. A beautiful sales attendee in a flawlessly white kite was smiling to him:
- How can I help you?
Completely incredulous, the man uttered after a long pause:
- Can you wrap me two kilos of pork steaks and one kilo of liver? - Certainly - the girl unfolded a sheet of packing paper, placed it on the counter, and looked the man in the eyes expectingly:
- You brought the meat, didn't you?
How Do You Sink an Italian Battleship??
Just Put it in the Water
Back in the day Brezhnev goes to get a haircut. He settling in to the chair and the barber picks up his scissors and asks him:
"Comrade Brezhnev, what are you going to do about Poland?"
Brezhnev says nothing and stares straight ahead while the barber snips away.
A bit later the barber asks again:
"Comrade Brezhnev, what are you going to do about Poland?"
Brezhnev again says nothing and the barber resumes cutting.
A while later the barber again asks:
"Comrade Brezhnev, what are you going to do about Poland?"
This time Brezhnev explodes:
"Why all the questions about Poland? Can't you just do your job and cut my hair?"
"But I am comrade. Every time I mention Poland your hair stands up and it makes it easier to cut."
In America, you watch television. In Soviet Russia, television watches you!
Khrushchev visited a pig farm. The editorial board of the Pravda feverishly debated on the caption that would go along with the double-sized picture of the event on the first page. Proposals: "Comrade Khrushchev among the pigs.", "The pigs around Comrade Khrushchev." etc. None was considered appropriate. The next day, the picture appeared with the following caption: "Comrade Khrushchev: third from left."
- Which systems cannot co-exist with each other? - The socialist system and the nervous system.
Stalingrad was renamed Volgograd. The next day, a telegram reached the Politburo: "I approve the new name. Josif Volgin."
The Moscow's principal rabbi had died and another needs to be appointed. A list of candidates was presented to Khrushchev for approval. Having read the list, Khrushchev yelled:
- What's this? Are you all out of your mind? All Jews?!
Vovochka's teacher asks his pupils what they did during the Great Patriotic War. One girl rises and says:
"I made tobacco pouches for the sodiers"
"Good girl! And you, Fedya?", she asks another boy
"I worked at a collective farm"
"Wonderful! And what about you, Vovochka?"
"I helped soldiers load their gun!"
"Wow, this is really great! Could you tell us more about it"
"Sure, we defended a village and knocked out 10 enemy tanks"
"Incredible! And what did the soldiers tell you?"
"Sehr gut, Woldemar!"
Capitalism and communism stand at opposite poles. Their essential difference is this: The communist, seeing the rich man and his fine home, says: 'No man should have so much.' The capitalist, seeing the same thing, says: 'All men should have so much.'
Most people who read "The Communist Manifesto" probably have no idea that it was written by a couple of young men who had never worked a day in their lives, and who nevertheless spoke boldly in the name of "the workers".
How do you tell a communist? Well, it's someone who reads Marx and Lenin. And how do you tell an anti-Communist? It's someone who understands Marx and Lenin.
Communism doesn't work because people like to own stuff.
- Grandma, was Lenin a good man? - Yes, grandson, he was. - And was Stalin really a bad monster? - Oh yes, he was bad, very bad. - And Khrushchev, is he good? - We'll find that out, too, grandson, after his death...
Ok, in light of the 20th anniversary of the fall of the Berlin Wall, I offer these jokes:
In much-invaded Poland there was bitterness about the neighbours - on both sides. So this question was asked of the Polish people:
"If the Russians and the East Germans invaded tonight, which would you shoot first?
The Germans.
Why?
Duty before pleasure."
"Here in the Soviet Union we have a pretend economy. We pretend to work and they pretend to pay us."
"In late 1968 Czechoslovakia was regarded as the most neutral country in the world. Why? Because it doesn't even interfere in its own internal affairs."
Brezhnev is being driven through the countryside when his limousine hits a pig. An angry crowd soon approaches from the nearest village. He sends out the chauffeur to pacify them. Cowering behind darkened windows, he sees the chauffeur approach the mob and start to talk. Suddenly they start to cheer, and carry him back, shoulder-high in triumph. He gets back in the car and they drive away. Brezhnev is astonished and he asks "How did you manage that?" "I don't know", says the driver. "I just said "I'm Brezhnev's driver: I killed the pig."
Two NKVD guards are patrolling across Red square at 5:50pm. They see an old man scurrying across the square. One of the guards raises his rifle, aims and shoots the old man dead much to the surprise of his comrade.
"Yuri! Why did you shoot that man? The kerfew is still ten minutes away," asked the stunned guard.
"Ahh Andrei, I know that man. He lives way across town, he'd never have made it in time!"
A father and son stand on a hill overlooking a smaller hill. The father points to the hill and says, "Look son that hill covers the remains of Chernobyl. A long, long time ago there was a terrible nuclear accident there but now we are safe. The government covered the reactor with concrete and dirt to make it safe and now it stands as testament to how well the government looks after it's people. Now let's hold hands, give me your hand and give me your other hand, now give me your other hand...." __________________
How many Poles does it take to change a light bulb?
1 and 50000 Soviet soldiers to stop him from going on walkout.
Stasi official on the street to a citizen: "Whats your take on the political situation?" Citizen: "I think th..." Stasi official: "That's quite enough. You're under arrest!"
Walter Ulbricht and Mao Tse-tung are talking about domestic politics. "So, how many political enemies do you have in the PRC?", asks Walter Ulbricht. "I think about 17 million", answers Mao Tse-tung. "Hm.... same number as we have. "
"Can you explain capitalism to me? " "Capitalism is men exploiting men. " "What about socialism then? " "I'ts the exact opposite! "
Under Capitalism, man eats man
Under Socialism, man eats nothing
Africian proverb
One morning Ceausescu walks out on his baloney and is in such a good mood he says "Good morning, sun!" And to his astonishment, the sun replies "Good morning, sir!"
The old dictator is so amazed and pleased that he runs off to find his wife. "It's wonderful, I am such a great man, even the sun respects me!" but his wife can't be bothered, she's got half a dozen staffers all busy trying to rebuild her make-up job.
And noon, Ceausescu greets the sun again, and its answers "Good day, your excellency."
At the end of the day, there is no stopping him, and he drags his wife outside for the first time in years and shouts up at the sky "Goodnight, sun!" And the sun answers "Screw you, you dickhead!"
Ceausescu is too surprised to be upset, yet "But... but... you were so respectful to me earlier, what's wrong with you now?"
"You dumb son-of-a-bitch." the sun booms back, "I'm in the West now!"
- Why did the Soviet Army cross the borders of Czechoslovakia? - The internationalist friendship between us knows no border!
